اخبار

به پاسداشت مقام علم و دانش و گرامیداشت فرزانگان ایران زمین، پنجم شهریور سالروز ولادت ابوبكر محمد بن زكریای رازی از مشاهیر بزرگ جهان اسلام و علم طب و داروسازی، در جمهوری اسلامی ایران به عنوان روز داروسازی نام‏گذاری شده است.

در سالگرد انفجار ساختمان نخست‌وزیری در 8 شهریور 1360 و شهادت رجایی و باهنر، همیشه این سئوال که چرا رجایی با آن همه سابقه سیاسی فرصت نوشتن خاطرات سیاسی خود را نیافت، ذهن محققان تاریخ معاصر را بخود مشغول می‌کند. رجایی از جمله معدود چهره‌هایی است که با بسیاری از گروههای سیاسی مسلمان رابطه حسنه و نزدیکی داشت اما پس از انقلاب و پذیرش مسئولیت‌های مختلف، مجالی برای نوشتن خاطرات سیاسی خود نیافت. رجایی فعاليت‌های سياسی خود را با شرکت در جلسات تفسير قرآن و سخنرانی‌های آيت‌الله طالقانی در مسجد هدايت، همکاری با اعضای نهضت آزادی، روحانيون مبارز، بنيانگذاران سازمان مجاهدين خلق و بقايای هيئت‌های مؤتلفه اسلامی دنبال می‌کرد. در جو اختناق سال‌های 1342 تا 1346 که فعاليت‌های سياسی رو به رکود نهاده يا زيرزمينی شدند، فعاليت‌های رجائی نيز به طور چشمگيری کاهش يافت و فقط به شرکت در بعضی جلسات مذهبی و سخنرانی محدود گرديد. از سال 1346 تا آذر 1353 که مجددا دستگير و تا آستانه انقلاب‌اسلامی زندانی گرديد، فعاليت‌های سياسی خود را افزایش داد.

صفحه اول روزنامه های امروز چهارشنبه 5 شهریور

استاد علی‏ اكبر كاوه فرزند مرحوم علی‏ محمدخان شیرازی، در سال ۱۳۱۲ق در شیراز چشم به جهان گشود. چون از کودکی عشق و علاقه وافری به هنر خوشنویسی داست، هر قطعه از خطوط استادان که به دستش می‏افتاد، از روی آن مشق و تمرین می‏کرد. پدرش به‏ محض آگاهی از عشق او به خوشنویسی، وی را نزد استادان زمان گذاشت تا به تکمیل هنر خود بپردازد. کاوه سرانجام به مکتب آخرین استاد ارجمند خود میرزا محمدحسین (عمادالکتاب) راه پیدا کرد و از محضر این استاد گران‏مایه بهره ‏های فراوانی برد و از بهترین شاگردان او گردید. مرتبه هنر استاد کاوه تا به آن درجه رسید که مرحوم محمدتقی بهار (ملک ‏الشعرا) در نامه‏ ای وی را «میرعماد عصر» لقب داده است. نقطه عطف زندگی هنری استاد کاوه را باید در آشنایی با استاد عالی‏قدرش و بهره ‏وری از تعالیم عالیه او دانست، دیدار کاوه جوان و مشتاق با عمادالکتاب، مقارن با دوران کمال توانایی و اوج سیر تحول و تکامل هنری عمادالکتاب بود؛ کاوه در چنین احوالی و با اندوخته و تعالیمی که از محضر کاتب‏ همایون و کاتب‏ الخالقان، استادان توانای اواخر دوره قاجار حاصل کرده بود به محضر عمادالکتاب راه پیدا کرد. او در این مرحله از خوشنویسی نیازمند به درک عمیق و تجربه فنی مطلوب از ساختارهای ترکیبی خط نستعلیق بود که بهره‏ مندی از برش‏های مطلوب و شیوه شیرین استاد عالی‏مقام خود عمادالکتاب به دریافت‏های تکمیلی خویش، تعادل، لطف و ملاحت بخشید.

ابوعبدالله شریك بن عبدالله كوفی نَخَعی، فقیه فاضل و محدث، در سال 75 یا 95 ق در بخارا به دنیا آمد. وی در دوران خلافت منصور دوانیقی، دومین خلیفه‏ ی عباسی به قضاوت كوفه و سپس اهواز منصوب گردید. نخعی نسبت به امام علی(ع) و خاندان اهل‏بیت(ع) ارادت فراوان و به بنی‏ امیه بغض بی‏ اندازه‏ای داشت. او به هوشمندی مشهور بود و در قضاوت، عدالت می‏ورزید. وفات نَخَعی در كوفه روی داد.

حضرت فاطمه‏ ی كبری دختر ارجمند امام موسی كاظم(ع)، ملقب به معصومه در شهر مدینه چشم به جهان گشود. مادر وی نجمه یا تكتم و خواهر امام رضا(ع) از یك مادر بود. آن حضرت از برادرش نقل روایت می‏كرد و فضل و كمال و علم او زبانزد خاص و عام بوده است. این بانو به برادرش امام رضا(ع) محبت زیادی داشت و پس از اعلام ولایتعهدی ایشان، به قصد زیارت برادر در مرو، به ایران وارد شد. چون به ساوه رسید بیمار گشت و از مسافتِ بین ساوه و قم پرسید. گفتند ده فرسخ است. دستور داد او را به قم ببرند. آن بانوی مكرّمه هفده روز در قم ماندگار شد و پس از آن جان به جان آفرین تسلیم كرد. حضرت فاطمه ی معصومه(س) پس از حضرت زینب كبری(س)، فاضل‏ترین زن در میان معصوم زادگان است.

در سال 652 ق، منگوقاآن خان مغول، برادرش هلاكوخان را برای براندازی حكومت اسماعیلیان به ایران فرستاد. چون حكام نواحی مختلف با هلاكوجهت جنگ با اسماعیلیان همراه شدند، او توانست در سال 654 ق قلعه ‏های اسماعیلیان را محاصره كند. در آن زمان، ریاست اسماعیلیه، با ركن الدین خورشاه بود. هلاكو، او را به اطاعت خود خواند. خُوَرشاه به صوابدید خواجه نصیرالدین طوسی، فرمانبرداری از مغول را پذیرفت و برادر خود را به خدمت هلاكو فرستاد ولی در تسلیم قلعه‏ ها تَعلُّل نمود. سرانجام پس از یك سال، به نصیحت خواجه نصیرالدین طوسی، در ذی قعده‏ ی سال 654 ق از قلعه به زیرآمد و در پیش هلاكو، زمینِ خدمت ببوسید. هلاكو، ضمن احترام به خُوَرشاه، فرمان داد تا همه‏ ی قلعه ‏های اسماعیلیه كه عدد آنها به صد قلعه می‏رسید ویران كرده، اموال و خزائن آنها را به تاراج بُردند. به این طریق، در سال 654 ق، دولت اسماعیلیه، پس از یكصد و هفتاد و هفت سال برچیده شد.

امام باقر علیه السلام می فرماید: «اسلام بر پنج پایه بنیان نهاده شده است: نماز، زکات، روزه، حج و ولایت». بنابراین، با فرو ریختن یک پایه، اسلام کامل نیز از بین می رود، این مهم در مورد حج چنان نمود می یابد که خداوند متعالی، از ترک عمدی حج به«کفر» تعبیر فرموده است. امیرمؤمنان علیه السلام می فرماید: «خدا را درباره خانه پروردگارتان در نظر بگیرید. تا زنده هستید، آن راخالی نگذارید؛ زیرا اگر کعبه ترک شود، مهلت داده نمی شوید». از آن سو حیات کعبه، حیان دین کامل است. از این رو، امام صادق علیه السلام می فرماید: «همواره دین خدا قائم و زنده است، مادام که کعبه پا برجاست». اهمیت این مایه قوام و مرکز اقتدار هنگامی جلوه گر می ود که قائم آل محمد صلی الله علیه و آله ، قیام جهانی خویش را در راستای حیات نوین اسلام، با تکیه بر کعبه پایدار آغاز کند.

نیمه دوم قرن نوزدهم، یكی از پربارترین دوران‏ها برای اختراعات و اكتشافات بود كه آثار و نتایج آن در قرن بیستم هم برجای ماند. به طوری كه بسیاری از پیشرفت‏های علمی و صنعتی و پزشكی در قرن بیستم كه چهره جهان را تغییر داده، در واقع ادامه و تكمیل اختراعات و اكتشافات نیمه دوم قرن نوزدهم است. مهم‏ترین كشف نیمه دوم این قرن كه تاثیر شگرفی در توسعه صنایع و وسایل حمل و نقل برجای گذاشت، كشف نفت و مشتقّات آن است. هرچند نفت در قرون گذشته برای روشنایى و گرما استفاده می‏شد ولی كار حفر اولین چاه نفتی جهان در 24 ژانویه 1859م در ایالت پنسیلوانیای امریكا آغاز شد و هشت ماه بعد در 27 اوت همان سال، بشر به نفت دست یافت. تا قبل از حفر نخستین چاه نفت به كمك وسایل جدید حفاری، این ماده ارزنده فقط ازچشمه‏ های سطحی نفت یا چاه‏ های كم عمق كه به وسیله دست حفر می‏شد استخراج می‏گردید و موارد استفاده از نفت خام نیز محدود بود.

رِینولد الین نیكلسون، خاورشناس و ادیب مشهور انگلیسی در نوزدهم اوت 1868م در این كشور به دنیا آمد. از آنجایى كه پدر رِینولد استاد طب و تاریخ طبیعی و پدربزرگش از زبان‏شناسان زمان بودند، نیكلسون هم از دوران جوانی به تحصیل دانش روی آورد و در دوران دانشگاه، زبان و ادبیات یونانی، لاتینی و شرقی را فرا گرفت. نیكلسون در طی سال‏های بعد به فراگیری زبان‏های هندی، عربی و فارسی پرداخت و نخستین اثر خود را درباره منتخبی از اشعار دیوان شمس تبریزی انتشار داد. او از آن پس در دانشگاه كمبریج انگلستان به تدریس زبان فارسی مشغول شد و 25 سال به این كار پرداخت. بی‏شك بزرگ‏ترین كار نیكلسون كه بیش از 20 سال برای آن زمان صرف نمود، ترجمه، شرح و چاپ مثنوی معنوی مولوی است كه آن را در هشت جلد منتشر كرد