جغرافیای شاهنامه، با وجود تحقیقاتی که تا کنون شده، هنوز ابهاماتی دارد.
استاد فلسفه اسلامی و ادبیات عرفانی دانشگاه علامه طباطبایی گفت: از منظر فرهنگی نمیشود ایرانِ مادر را به فراموشی سپرد و تاجیکستان را از آن جدا کرد چراکه زادگاه زبان فارسی آن دیار است.
امروزه دسترسپذیر کردن اسناد به منظور رعایت عدالت در دستیابی به اطلاعات توسط پژوهشگران، محققان و مورخان امری بسیار مهم و خطیر است. برایناساس از این پس در بخش «در لابلای اسناد»، تصاویر اسنادی را که برای اهل تحقیق مهم و مفید فایده و قابل استناد باشند، از نظر گرامیتان خواهد گذشت.
محمدحسین بُشرویهای، در چهاردهم شهریور ۱۲۷۶ در بُشرویه (از شهرهای خراسان جنوبیِ امروز) و در خانوادهای که اهل فضل و دانش بودند، دیده به دنیا گشود. پدرش، آقا شیخ علی بشرویهای، از بزرگان بشرویه و از شاعران دورۀ مشروطه بود.
مهدوی دامغانی در تابستان ۱۳۲۴، پس از گذراندن تحصیلات حوزوی در زادگاهش (مشهد) تا پایان دورۀ «سطح»، به تهران آمد و دانشجوی دانشکدۀ معقول و منقول (الهیات) شد. پس از پایان دورۀ لیسانس (خرداد ۱۳۲۷)، به این نتیجه رسید که بهتر است لیسانس دیگری هم از دانشکدهای دیگر بگیرد.
استاد اسماعیل سعادت در پنجم مهرماه ۱۳۰۴، در خوانسار متولّد شد. او تحصيلات مقدّماتى را در مكتب و با آموختن قرآن آغاز كرد. پس از دورۀ دبستان، سالهاى اوّل و دوم دبيرستان را در خوانسار به پايان رسانيد و سال سوم دبيرستان را در مدرسۀ حكيم نظامى اصفهان گذراند.
نشست هفتگی شهر کتاب در روز سه شنبه ۲۱ شهریور ساعت ۱۶ به بحث و گفتگو دربارهی کتاب «قرآنهای کوفی در ایران و دیگر پارههای آن در جهان» اختصاص دارد.
نشست رونمایی جلد هفتم کتاب دانشنامه فرهنگ مردم ایران در قالب سلسله نشستهای روز ملی مردمشناسی و زادروز دانشمند شهیر ابوریحان بیرونی به همت پژوهشکده مردمشناسی با همکاری مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی برگزار شد.
شاعران و ادیبان هر شهر، شناسنامۀ آن شهر هستند. شناسنامهای که هویّت مردمان دور و دیرین آن شهر را نشان میدهند. پاسداشت این بزرگان نیز جزو کارنامۀ مدیران آن دیار است که تا چه اندازه توانستند این میراث را حفظ کنند. فرّخی یزدی، شاعر آزادیخواه یکی از همین بزرگان است که متأسفانه مزارش گم است.
عباسقلی غفاریفرد، پژوهشگر تاریخ میگوید: صفویه وارث دیوانسالاری با پیشینهای نهصد ساله بود. اما با برآمدن پادشاهی آن خاندان و اعلام رسمیت مذهبی تازه، چنین میراث کهنهای باید دگرگون میشد. اما این دگرگونی را مورخان دوره صفوی تقریباً نادیده انگاشتند و دیوانسالاری و نظام اداری را جز در شرح مفصل و در چهارچوب شکل روایی تاریخ آن روزگار و جسته و گریخته، ثبت نکردند.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید