به مناسبت گرامیداشت سالروز دیدارتاریخی شمس تبریزی با مولانا نخستین آئین نکوداشت شمس در تبریز برگزار شد. عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران یکشنبه شب در این آئین که با حضور همایون شجریان، استاد کریمی مراغه ای، سفیر بلاروس در ایران و مسئولان استانی در مجتمع پتروشیمی تبریز برگزار شد،گفت: سالروز ورود شمس به قونیه نیز باید گرامی داشته شود.
«علی دولتآبادی» زاده سال١٣٣٢ خورشیدی است. ١٣سال از بازنشستگی او در سازمان آتشنشانی و خدماتایمنی میگذرد. او از سال ١٣٥٤ به سازمان آتشنشانی وارد شده و سلسلهمراتب را گذرانده است تا به ریاست دایره عملیات برسد. خدمت او در سازمان آتشنشانی بهویژه ایستگاهیک آتشنشانی که در میدان حسنآباد جای گرفته، از خاطرهها و حرفهایی شنیدنی سرشار است. علی دولتآبادی در دوره و زمانهای به آتشنشانی وارد شده که کمتر کسی با آن آشنا بودهاست. همسرش فاطمه خانم میگوید: «وقتی ایشان در سال ١٣٥٦ به خواستگاری من آمد، ما نمیدانستیم ادارهای بهنام آتشنشانی وجود دارد و شغلی بهنام آتشنشان هست و کسانی وجود دارند که برای خاموشکردن آتش، حقوق دریافت میکنند.
امروزه بهرهگیری از لوازم مدرن خانگی چنان با زندگی افراد درهمآمیخته است که تصور نبودن آنها محال به نظر میآید. شاید به علت حضور همیشگی این وسایل، هرگز به زمان ورود آنها به خانهها و تغییراتی که در زندگی انسانها دادهاند، نیندیشیده باشیم. پیشینه حضور لوازم مدرن خانگی در آشپزخانهها در اروپا و آمریکا به اواخر سده نوزدهم بازمیگردد. جریان حضور لوازم مدرن خانگی به ایران، آرامآرام از اواخر دوره قاجاریه و ورود جامعه ایران به سده چهاردهم خورشیدی آغاز شد.
نشست تاریخ و روانکاوی به همت پژوهشكده تاریخ اسلام و با همكاری مركز علمی سیاوشان با حضور حسین پاینده، حسن مکارمی ،حسین مجتهدی و وحید میهنپرست برگزار شد. گزارش زیر سخنان حسین پاینده استاد دانشگاه علامه طباطبایی و حسن مكارمی، استاد دانشگاه سوربن است که پاینده گذشته را وجه مشترک كار روانكاوی و تاریخ بیان كرد و مکارمی با نگاهی به ویژگیهای تاریخنگاری ایرانی آن را از منظر روانشناختی مورد توجه قرار داد.
بازار تهران جای عجیبی است، هم سرا و تیمچه و گذر دارد و هم پاساژهای چند طبقه شیك و امروزی، هم رستوران سنتی دارد، هم فست فود، هم شمسالعماره دارد، هم دارالفنون، هم كاروانسرا دارد، هم پیاده راه، هم دادگاه خانواده دارد هم مركز فروش تاج عروسی و جهیزیه، هم كالسكه در خیابانش هست هم اتومبیلهای آخرین مدل، هم قشر متوسط و ضعیف جامعه به دالانهای تودرتویش سر میزنند هم پنتهاوسنشینان خیابانهای مرتفع پایتخت. از چهارراه گلوبندك تا چهار راه سیروس و از چهار راه سیروس تا چهار راه مولوی و بعد هم میدان محمدیه، محدودهای است كه بخشی از تاریخ ایران را لابهلای دالانها و گذرهایش جا داده.
«بسیار سفر باید تا پخته شود خامی» ضرب المثلی بود كه مهر تایید میزد پای تمام رنجی كه یك مسافر باید به جان میخرید تا خورجین تجربهاش را پر كند. برای نسل امروز اگر بخواهی از سفرهایی كه ماهها و سالها طول میكشید بگویی، پنداری از زندگی در كرهای دیگر میگویی و تاریخی بعید. انگار نه انگار كه همین ٤٠ سال پیش مردم همین حوالی هنوز جادههاشان مالرو بود و تنها سرمایهشان چهارپایی كه به هنگام خستگی، وزنشان را به جانش تحمیل میكردند. حالا به لطف كارخانجات تولید خودرو نهتنها سرعت سفرها بالا رفته، كه زحمت سفرها هم كم شده، همان طور كه امنیتشان. كاروانسراها تنها جان پناه و محل استراحت مسافران و تاجران نبودند، بلكه آثاری شاخص به لحاظ معماری محسوب میشدند.
كاروانسراها اصولا كنار مبادی ورود به شهر شكل میگرفتند، اما در جریان توسعه شهری جزو شهر جدید میشوند. در سیر تحول كاروانسراهای تهران میبینیم این بناها جذب مركز شهر شده و تغییر كاربری دادهاند. وقتی كاروانسراها جذب مركز شهر میشوند، با یك تغییر عملكرد روبهرو میشوند. در مرحله نخست تغییر تبدیل به سراهای مرتبط با بازار میشوند و در دوره دوم در تهران بیشتر تبدیل به مراكزی میشوند كه خدمات اتومبیل ارایه میكنند
پس از قرنها که از نخستین بحثها در باب تقسیمبندیهای عروضی و وزنهای شعر فارسی میگذرد، عروض، همچنان مقولهای است که شناخت درست و دقیقتر از آن، بهویژه با نگاه به آن دسته از شعرهای امروز که با وزن عروضی سروده میشوند، ضروری مینماید. گذشته از آن دسته از شعرهای نو که در آنها وزن عروضی حفظ میشود، در روزگار ما همچنان کم نیستند شاعرانی که با پایبندی به شعر کلاسیک و در وزن عروضی شعر میسرایند، اما گذشته از سرآمدان این نوع شعر در شعر معاصر و آنها که خود وزنهایی را به وزنهای کهن افزودهاند، چه بسیار شاعرانی که بدون شناخت درستی از وزن، به سرودن شعر کلاسیک روی میآورند و آثارشان پر از اشکالات وزنی است. نمونههای این نوع شعرها در شعر معاصر کم نیست و این خود یکی از معضلاتی است که ضرورت مطالعه دقیقتر عروض را یادآوری میکند.
دکتر سید حسین سیفپور فاطمی نائینی، مدیر و سردبیر روزنامه «باختر» مؤسس و صاحب امتیاز روزنامه «باختر امروز» روزنامهنگار، سیاستمدار، نماینده مردم تهران در دوره هفدهم مجلس شورای ملی، معاون سیاسی و پارلمانی و وزیر امور خارجه کابینه دکتر محمد مصدق، در روز ۱۲ مهر سال ۱۲۹۶ ه. ش بعد از 3 پسر به نامهای مصباح، نصرالله، نصرتالله و دختری به نام سلطنت، آخرین فرزند روحانی جلیل القدر سید علی محمد نائینی (سیف العلما) و مادرش سیده طوبی در شهرستان نائین به دنیا آمد. او پس از پایان تحصیلات ابتدایی در دبستان گلزار نائین، در 13 سالگی برای گذراندن دوره متوسطه به اصفهان رفت و در دبیرستان سعدی تحصیلات خود را ادامه داد. در سال 1315 با اخذ امتیاز روزنامه باختر که توسط برادرش نصرالله سیفپور فاطمی در هفته چند شماره در شهر اصفهان منتشر میشد، همزمان با گذراندن دوره دبیرستان به کار روزنامهنگاری پرداخت.
یداست که دانشمندان و مهندسان در کشوری که نظام علم و تکنولوژی ندارد نمیتوانند استعداد علمی خود و علم و مهارتشان را فعلیت بخشند و به نحو شایسته به کار برند. به این جهت ممکن است سودمندترین علوم در جایی به هیچ کار نیاید و صاحبانش به کاری که با تحصیلاتشان مناسبت ندارد بپردازند و علمی که آموختهاند عاطل بماند.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید