صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 5 دی
صالحیامیری با اشاره به غفلت از پژوهش و مطالعه در حوزه زنان در دولت گذشته گفت: بنده در 8 سال گذشته بر مطالعه و پژوهش در حوزه مطالعات فرهنگی متمرکز شدم و در کنار دکتر حسن روحانی، رئیس جمهوری 400 عنوان را در این حوزه بررسی کردیم که یکی از حوزههای ما زنان بود و برای آن یک کارگروه جدی تعیین تشکیل دادیم و در این کارگروه بحثها و تحقیقات جدی را دنبال کردیم.
همایش «زن در تاریخ محلی ایران(منطقه جنوبی)» با سخنرانی رضا صالحیامیری، رئیس کتابخانه ملی، دکتر منصوره اتحادیه نظاممافی، مدیر نشر تاریخ ایران و تاریخنگار، دکتر شیرین بیانی، تاریخنگار دوره مغول و دکتر نزهت احمدی دبیر عملی همایش چهارشنبه (2 دیماه) در ساختار آرشیو ملی برگزار شد.
هر نسلی بیشتر، شعر نسل خود را در حافظه دارد ولی اگر شاعری که از اوج دوران شاعریاش تا امروز پنج شش نسل گذشته (نسل را با فاصله ده سال تا دوازدهسال به کار میبرم نه با اصطلاح علمای انساب) در ذهن و ضمیر تمام نسلها به یک اندازه یا به طور مستمر، شعرهایش حکومت کرده باشد، میتوان پذیرفت که شخصیت طبیعی خویش را در تاریخ ادبیات عصر ما به دست آورده است و از خطر فراموشی مطلق رسته است.
نسخه خطی کتاب «نهجالبلاغه» از آثار دوره قاجار و شاهکار کتابآرایی این دوره محسوب میشود که به خط ارسنجانی کتابت شده است.
گنجینه بی نظیر و ارزشمند، افزون بر ۲۵۰ نسخه خطی و چاپ سنگی نفیس از مولانا جلالالدين بلخي و شمس تبريزي در کتابخانۀ مرکزی آستان قدس رضوی نگهداری میشود که در اين ميان بيش از دويست نسخه منحصر به فرد از «مثنوي معنوي» جلب نظر ميکند.
نشست علمی با عنوان «تصحیح شاهنامه فردوسی؛ دکتر پرویز ناتل خانلری، بنیاد فرهنگ ایران، بنیاد شاهنامه فردوسی» برگزار میشود.
این کتاب پژوهشی در مثنوی تحفة العراقین، اثر یکی از مهمترین شاعران پارسیزبان قرن دوازدهم خاقانی شروانی است. خاقانی اگرچه شاعر درباری بود، در عصری شاعر دربار بود که این حرفه دیگر برای کسی که قریحۀ ادبی داشت، انتخابی بدیهی محسوب نمیشد. وی تقریبا معاصر عطار بود که در زندگیاش هرگز به خدمت دربار درنیامد و هیچ حاکمی را مدح نکرد. شکایت از خدمت درباری در سراسر آثار خاقانی مضمونی ثابت است. شکایتهای وی از این حرفه، ماهیتی اخلاقی دارد و حاکی از تصوف به معنی ترک دنیاست که به زندگی اینجهانی ترجیح دارد؛ با این حال بیشتر اشعار خاقانی مربوط به زمان پیش از ترک دربار است و نشان از ابهام جایگاهی دارد که از آن دوری میگزیند.
هر نویسنده با آثاری ثبت شده، مطمئنا" از رهگذر نگاه خود شرحی از زندگی خویش را هم نوشته است. حال اگر کسی که در روزگار آن نویسنده زندگی نمی کند بخواهد زندگی نویسنده را مورد بررسی قرار دهد، چه آثاری را باید بیشتر مورد توجه قرار دهد: آثار خود نویسنده، آثار کسانی که در دوران نویسنده زندگی می کرده اند، یا آثار کسانی که نزدیک به دوران نویسنده بوده اند اما ارتباطی با واسطه داشته اند. این نکته می تواند بستگی به رویکرد و هدفی که از تحقیق است داشته باشد. مثلا ممکن است کسی بگوید برای من گفتن حقیقت از همه چیز برتر است، شاید این فرد فکر کند می تواند به خواسته ی خویش از رهگذر تلاش در جستجوی منابع دست اول برسد، یعنی این فرد می خواهد با ذهن کسی که در گذشته زندگی می کرده همنفسی کند تا مبادا دیدگاه خود را با او آمیخته کند.
شادروان استاد زرياب خويی در مقاله ابن فورک، در دائرة المعارف بزرگ اسلامی (۴/۴۲۱) از کتابی منسوب به ابوبکر ابن فورک، متکلم نامدار اشعری ايران ياد می کند به نام النظامي في اصول الدين که حاجی خليفه (۲/۱۹۶۰) آن را به وی نسبت داده و گفته ابن فورک آن را برای خواجه نظام الملک وزير ساخته بوده است. مرحوم زرياب به حق نسبت چنين کتابی را به وی رد می کند، چرا که امکان ندارد ابن فورک کتابی را برای وزيری ساخته باشد که دو يا چهار سال پس از مرگ وی تازه به دنيا آمده بوده است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید