اخبار

هفته گذشته، هفته خبرهای ناگوار برای میراث فرهنگی تهران بود. ابتدای هفته عکس‌هایی از سه بنای تاریخی، یعنی مدرسه حاج قنبرعلیخان، مدرسه میرزا ابوالحسن معمارباشی و سردر خانه صدیق اعلم در خیابان هدایت منتشر شد که نشان می‌داد کاشی‌کاری‌های نفیس هر سه بنا به سرقت رفته‌اند. این در حالی است که دو مدرسه یادشده که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌اند، جایگاه حوزه‌ علمیه و پررفت و آمد هستند، و سردر خانه صدیق اعلم نیز بَرِ یک خیابان نسبتاً شلوغ قرار گرفته است.

صفحه اول روزنامه های امروز سه شنبه 29 دی

علاوه بر کتابها و قطعات و رسالات و مرقعات مذکور، کتیبه‌ای با رقم «میر»، در تکیه میرفندرسکی، در اصفهان است که در اتاقی مجاور آرامگاه میرفندرسکی، اکنون موجود است. چون این کتیبه بر روی گچ تعبیه شده، به‌تدریج فرسوده گردیده است و زشت‌تر آنکه، چون برای تعمیر آن کوشیده‌اند رنگ سیاهی روی آن کتیبه کشیده و به‌کلی آن را مسخ کرده‌اند! شاید اگر با دقت رنگ مشکی آن گرفته شود و خوشنویسی که آشنایی به شیوه میرعماد داشته باشد، دوباره آن را رنگ کند، از صورت نازیبا و اسف‌آور کنونی بیرون آید.

علی جنتی صبح دوشنبه (28 دی‌ماه) در مراسم افتتاحیه نمایشگاه کتاب «یاد یار مهربان» (ویژه اهدای کتاب به مدرسه‌ها) با بیان اینکه کتاب ارمغان‌آور آگاهی و دانایی است، گفت: کتاب همچون نسیم بهاری روح را طراوت می‌بخشد و باعث پربارترشدن درخت زندگی می‌شود.

نسرین فقیه معتقد است تعداد واحدهای مربوط به ادبیات معاصر در دانشکده‌های ادبیات نسبت به کل واحدها مناسب است و اگر قرار به توجه بیشتر باشد باید کل نظام آموزشی این رشته تغییر کند.

میکلوش شارکوزی، استاد دانشگاه بوداپست در نشست نقد و بررسی کتاب «خاطرات ولادیمیر ایوانف» گفت: «سرگذشت ایوانف برای همه ما عبرت‌آموز است. او یکی از ارکان مهم نه‌تنها اسماعیلیه‌شناسی، بلکه شیعه‌شناسی است.» رشتیانی نیز گفت: ایرانشناسی در سطح جهان در حال لاغر شدن است. منتظر هستیم که علوم انسانی در روسیه دوباره جان بگیرد.

یک تیم بین‌المللی از محققین اعلام کردند، با یافتن ذرات کیهانی در هرم خمیده مصر به بررسی چگونگی ساخت این سازه‌های اسرارآمیز و 4600 ساله خواهند پرداخت.

ایرانیان را در شمار نخستین مردم جهان، در بودجهنویسى و ثبت دخل و خرج و اداره امور مالى به شمار مى آورند. نمونه بارز آن «علم سیاق» است که از زمانهاى بسیار کهن ایجاد شده و تاکنون به حیات خود ادامه داده. البته در طول ِتاریخ پرفراز و نشیب دیوانسالارى خود، دچار تغییر و تحول تاریخى و شکل گردیده است. سیاق، روش و ّخطى است ویژه در بودجهنویسى که در گذشته میان دولتمردان و بازاریان، رواج داشته است. دولتمردان از آن، جهت ثبت دخل و خرج کشور و بازاریان به منظور مکتوبنمودن حسابهاى نقد و جنس در مبادلات تجارىشان استفاده مى کرده اند.

«نیل گرین» استاد تاریخ اخیراً کتابی نگاشته که در آن به روابط خوب فرهنگی ایران و انگلیس در طول تاریخ پرداخته است. وی در این کتاب توضیح می‌دهد که ایرانیان بسیار در جستجوی علم بودند و مردم دو کشور در رابطه‌ای دو طرفه سبب پیشرفت یکدیگر شدند.

این متن که شامل عبادات بر اساس فقه امامی و از قرن هفتم هجری است، به عنوان یک اثر کهن در فقه، هم از جنبه دینی و هم ادبی، اثری ارزشمند به شمار می آید؛ اما آنچه که بنده را به سمت و سوی تصحیح آن هدایت کرد، یافتن و احیای آثاری بود که بر اساس مذهب امامی در زبان فارسی و پیش از عصر صفوی نوشته شده است. این قبیل آثار می تواند دامنه نفوذ و حضور تفکر امامی را در ایران پیش از صفوی نشان دهد. آنچه در اینجا آمده مقدمه آن اثر است.