اخبار

در گستره جغرافياي اسلام كه بخش وسيعي از سه قاره بزرگ آسيا، افريقا و اروپا را در بر مي‌گرفت و مسيرهاي متعدد تجارت جهاني و گذرگاه‌هاي فراوان مهاجرت علمي را شامل مي‌شد، انديشمندان مسلمان با هويت‌هاي قومي و نژادي مختلف در تمام حوزه‌هاي علمي، نقلي و عقلي، ادبيات مكتوب فراگيري را توليد كردند و از آن رهگذر مي‌توان تلاش علمي مسلمانان را ارزيابي كرد. ويژگي بارز اين ادبيات، همسويي با عقل بشري و نشان دادن اهميت انسان در نظام خلقت و به عبارتي ديگر سرشت عقل‌گرايي و انسان‌گرايي مكتوبات علمي مسلمانان است.

دومين شماره «جُنگ مس» گاهنامه فرهنگ و هنر استان كرمان به مدير مسئولي سيد علي ميرافضلي، سردبيري مجتبي احمدي و به اهتمام مؤسسه فرهنگي هنري مفرغ منتشر شد.

دو ردّیه که یکی مبتنی بر کلام اشعری و دیگری مبتنی بر کلام معتزلی است، در فاصله کوتاهی از یکدیگر در قرن ششم نگاشته شده اند و با رویکردهای مختلفی به نقد آراء فلاسفه در حوزه مسائل فلسفی مرتبط با معتقدات دینی، پرداخته اند. این دو ردّیه هم به جهت انگیزه نویسندگان آنها و هم به لحاظ روش نقد مسائل فلسفی و هم به لحاظ محتوا و مضمون و هم به جهت میزان تأثیرگذاری، با یکدیگر تفاوت های عمده ای دارند. نگارنده در این مقاله دو اثر مزبور را در محورهای چهارگانه فوق با یکدیگر مقایسه کرده است.

بیش از یکصد هنرمند ایرانی در نمایشگاه گروهی "طلای آبی" روایت خود را از این عنصر حیات بخش ولی رو به زوال به تماشا گذاشتند.

کتاب «چارانه‌های خیام» با ترجمه به پنج زبان و با خوشنویسی محمد حیدری سوم اردیبهشت با حضور اصحاب فرهنگ و هنر در سالن اصلی فرهنگسرای نیاوران رونمایی شد. حجت‌الله ایوبی معاون سینمایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی نخستین سخنران این مراسم با بیان اینکه حق خیام را محمد حیدری ادا کرده...

عشق به وطن، از فرهنگ تا سیاست عشق عجیبی بین پدر و مادرم بود و حتی یکی از عوامل موفقیت بهار، همسرش بود

حافظ در بیتِ «دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما / چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما» از پیری یاد میکند که در ابتدا خراباتی نبوده، بلکه اهل طریقت و مسجد بوده و حال، ناگهان خراباتی شده است. منظور حافظ از این شخصیت که «پیر ما» خوانده شده چه کسی بوده است؟ آیا این پیر، شخصیتی تاریخی و واقعی بوده یا صرفاً شاعر، در عالم خیال خود، او را خلق کرده است؟

احیاء علوم الدّین مهم ترین کتاب غزالی است که در قرن پنجم هجری نوشته شده است. در این کتاب، غزالی به عنوان یک مجدّد دینی، به دنبال احیای علم دین است و به سبک اصحاب هرمنوتیک، یادآور معنای اوّلیهٴ الفاظ مهم دینی میشود که در زمانه ٴ او تحریف شده یا به معانی خاصی تخصیص یافته اند. در تاریخ تفکر اسلامی، عنوان این کتاب، مبدّل به یک سرمشق و یک طرح (project) دینی شده و هر بار که متفکران بزرگ اسلامی، از مولوی تا ملاصدرا، به دنبال احیای علوم دین برآمده اند، به این کتاب نظر داشته اند.

از پانزده، بیست سال پیش متوجه شده ام که باید برای یافتن شیوۀ سخن و نحوۀ شاعری و طرز و اسلوب هر شاعر پا از تعریف و تعاریف و توصیف معمول قدیم فراتر گذاشت و زمینه های مطمئن تری برای ترسیم و تصویر چهرۀ شاعران فراهم آورد. شاید اغراق نباشد اگر بگوییم جز چند کس از قبیل شمس قیس رازی که گاهی نقادی های استادانه کرده است باقی تذکره نویسان و فراهم کنندگان ترجمه حال گویندگان به بستن چند لقب سنگین و آهنگین به دنبال نام و نسبت هر شاعر اکتفا کرده اند

زبان ابزاری است ساخته از «نشانه» در اختیار اعضای هر جماعتی از جماعات بشری و، به این اعتبار، قادر به اجرای وظایف مختلف. مراد از «وظیفه» کاری است که شئ انجام می دهد (یا به وسیلۀ شئ انجام می دهند) به طوری که در بادی نظر چنین می نماید که آن شئ از بهر اجرای همین کار به وجود آمده است. مثلا وظیفۀ چششم دیدن است و وظیفۀ گوش شنیدن و وظیفۀ کارد بریدن و وظیفۀ ستون نگهداشتن سقف و وظیفۀ لباس حفظ تن از سرما و وظیفۀ «نانوا» در جملۀ «نانوا نان را می پزد» فاعل بودن و ظیفۀ «نان» در همین جمله مفعول بودن است. بر این مبنا، وظیفه یا وظایفی که زبان انجام می دهد چیست؟