دست کم چندین دهه است که نزاع مشهوری درگرفته است که آیا باید تفکر و فلسفه و علوم اسلامی را اسلامی خواند و یا عربی. اصل این ماجرا طبعاً ریشه های سیاسی دارد اما خوب گاه ابعاد متفاوتی هم به خود گرفته است. در برخی دپارتمانهای دانشگاهی که اساس بر تقسیم بندی زبانی است حتی در غرب گاه ترجیح داده می شود که به طور نمونه از فلسفه و یا دانش های عربی سخن رود تا مثلاً از فلسفه اسلامی.
هگل، ایرانیان را نخستین ملت تاریخی و نخستین امپراتوری تاریخ میداند. همان نكتهای كه نعمتالله فاضلی، استاد دانشگاه و رییس پژوهشكده مطالعات اجتماعی، قبل از هر چیز به آن اشاره میكند و میگوید كه طبیعتا در كشورهایی با این قدمت تاریخی، مولفههای فرهنگی مثل كتاب ریشهدار است و علت درگیر بودن ما با كتاب و حساسیت نسبت به آن را نیز ناشی از همین جایگاه ساختاری كتاب در كلیت فرهنگ ایرانی میداند. فاضلی در این گفتوگو درباره مساله كتاب، نوعی تبارشناسی انجام داده و سه گسستی را كه كتاب طی تاریخ تجربه كرده و همچنین سویههای پیشرفت و پسرفت آن را توضیح میدهد.
مدیریت مشارکتی و تعامل با نمایندگان مجلس در راس امور دانشگاه آزاد اسلامی قرار دارد. حمید میرزاده نیز در کسوت رئیس دانشگاه، نمایندگان مردم را مشاورانی امین و دلسوز برای دانشگاه میداند؛ مشاورانی که نظراتشان در پیشبرد اهداف دانشگاه موثر است. بر همین اساس تعامل با این مشاوران بهعنوان اولویت کاری در دانشگاه مطرح است. رئیس دانشگاه آزاد اسلامی در سه سال مدیریت خود بارها به مجلس رفته و با نمایندگان دیدار و گفتوگو کرده است. او یکشنبه هم در جلسه هماندیشی اعضای فراکسیون دانشگاه آزاد اسلامی مجلس شواری اسلامی حضور پیدا کرد و از نظرات آنها آگاه شد.
در عصر قاجار علاوه بر ترویج عزاداری محرم، شیوههای نوینی در برپایی مراسم سوگواری سالار شهیدان حضرت امام حسین (ع) پدید آمد که در دوره صفویه هم سابقه نداشت. عزاداریها در دوره ناصرالدین شاه با ساخت تکیه دولت به اوج خود رسید. در ماههای محرم و صفر، تهران عزاخانه حقیقی بود
در یک روز دلپذیر پاییزی میهمان مهدی آشوریها در آتلیهاش شدم. از بدو ورود احساس کردم تمام تاریخ و سنت ایران در این آتلیه خلاصه شده است، بهطور ناخودآگاه به طرف تابلوها رفتم و این نقاش 72 ساله با ذوق و شوق هنری و مخلوقانهاش، ماجرای تمام تابلوهایش را برایم تعریف کرد؛ تابلوهایی که از چوب و فلز و... ساخته شده است، جلوه خاصی دارند. تبحر آشوریها در ماکتسازی او را تشویق کرد تا به کار نگارگری چوب و فلز روی آورد که حاصل تلاش او خلق چهار اثر با موضوعاتی از تاریخ تمدن ایران باستان و تاریخ جهان است. شهرت او به خارج از مرزهای ایران نیز کشیده شده است و آثارش در موزههای مهم جهان به معرض نمایش گذاشته شده است. یکی از تابلوهای او با موضوع تمدنهای باستان نیز به موزه سازمان ملل متحد در نیویورک فرستاده شده است.
18 اکتبر 1973 مردی چشم از جهان فرو بست که او را بهعنوان یکی از مهمترین مورخان فلسفه سیاسی میشناسند. اشتراوس فیلسوفی بود که از قضا در زمانهای به دنیا آمد که سنت فلسفی آلمان در جهان حرف اول را میزد. او سال 1899 در هسه آلمان زاده شد و در دانشگاههای هامبورگ و فرایبورگ فلسفه خواند. در سالهای 1932 تا 1934 در فرانسه و انگلستان با کمک مالی موسسه راکفلر در علوم اجتماعی پژوهش کرد. در سال 1938 به آمریکا رفت و در مدرسه جدید پژوهش اجتماعی نیویورک به تدریس پرداخت. از سال 1949 تا 1968 استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو بود
در آذرماه 1293 (16 محرم 1333) دورۀ سوم قانونگذاری با نطق سلطان احمدشاه قاجار گشایش یافت و مؤتمنالملک (میرزا حسینخان پیرنیا) بهریاست مجلس برگزیده شد.در این زمان، ایران عرصۀ رقابت شدید دولتهای خارجی بود. طرفین جنگ ـ متحدین و متفقین ـ با تمام قوا میکوشیدند توازن قوا را در ایران بهنفع خود تغییر دهند.
در عصر خلیفه ی دوم برخی از استانداران و برخی از دوراندیشان مدینه لزوم انتخاب تاریخی ویژه برای مسلمانان را به اطلاع خلیفه رسانیدند. عمر بن خطاب كه دو سال و نیم از خلافت اش میگذشت، تصمیم گرفت برای مسلمانان تاریخ ویژهای ترتیب دهد. به همین جهت تعدادی از صاحبنظران مهاجر و انصار را گردآورد و با آنان درباره ی تدوین تاریخ اسلامی مشورت و گفت وگو كرد.
توپچیان با کفشهای پاره و پای برهنه و چپق در دهان، توپها را روی زمین میکشیدند و با مردمی که به تماشای ایشان ایستاده بودند، شوخی میکردند، بین فوج سربازان میانسال و ریش سفید، کودکان خردسال زیر دست وپا میلولیدند. یک دسته سرباز مسلح را پسر بچهای نابالغ که به دشواری میتوانست پیشاپیش قشون راه برود، به طور وراثت فرمان میداد. قورچیهای حامل باروت و مهمات با چپقهای روشن که هر آن ممکن بود خود و ناحیهای از شهر را به آسمان بفرستند.
چندی پیش هنگام نوشتن مقاله «اختر،احمد بیگ گرجی» (د1232ق.) جهت درج در دائرة المعارف بزرگ اسلامی ،موضوعی به نظرم آمد درباره این شاعر و یکی دیگر از شاعران همعصرش به نام فاضل خان گروسی (د:1252ق.) که به آثار این دو تن یعنی « تذکره اختر» و «تذکره انجمن خاقان» مربوط میشد. موضوعی که مرحوم خیام پور نیز سالها قبل، اشاره ای گذرا بدان کرده بود اخیرا با چاپ «تذکره انجمن خاقان» فرصتی مناسب فراهم آمد تا مطلب مورد نظر، این بار به تفصیل مطرح گردد.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید