اخبار

صفحه اول روزنامه های امروز سه شنبه 27 تیر

شماره سیزدهم فصلنامه نقد کتاب علوم اجتماعی ویژه فصل بهار 1396 منتشر شد. در این شماره جامعه‌شناسی معرفت محور گفت‌وگوها و نوشته‌ها قرار گرفته است.

سرگذشت ملتی که از قرنها پیش بر سر راه حوادث بزرگ زیسته و پنجه در پنجۀ دشواری های گوناگون در انداخته است، مطلبی نیست که با چند مأخذ محدود به سامان رسد و آسان به دست آید. این سرگذشت پر حادثه را که مقرون به کوشش های مداوم در راه ایجاد و نشر نضتهای فکری و هنری بوده است باید از راههای مختلف تنظیم کرد.

از زمانی که تجار و سیاحان فرنگی به ایران آمدند، بخصوص در قرون شانزدهم و هفدهم میلادی که دورۀ افتتاح روابط سیاسی و تجاری با دولت صفوی بود علمای فرنگ کتابهای متعدد چه از نوع سفرنامه و گزارش و چه ترجمۀ کتب ادبی فارسی مانند گلستان (که به زبان لاتینی در سال 1680 انتشار یافت) تألیف و طبع کردند.

پس از سقوط ساسانیان و آغاز دوران اسلامی، ایرانیان تازه مسلمان، همان گونه که به فرهنگ و شعائر ملی کهن خود دلبستگی داشتند و روایتی تازه از فرهنگ و آداب ملی را مبتنی بر آموزه های دین جدید، برای جهان اسلام به ارمغان آوردند. اما ویژگی تمدن اسلامی طی سده های آغازین اسلامی، عمومی شدن علم و دانش بود. شاهد این سخن، شمار چشمگیر مصاحف نفیس قرآنی و آثار مکتوب دینی و علمی از علما و دانشمندان ایرانی در نواحی شرقی جهان اسلام است

این اثر به کوشش سیدمحمّد راستگو و معصومه عدالت‌پور، به عنوان پایان‌نامه در سال‌های 1386و1387تصحیح و تعلیق و پس از آن، در سال 1395 به مناسبت برگزاری همایش سه نسل از یک خانواده (شصت و پنجمین سال درگذشت ملک‌الشعرای بهار) چاپ شد. این کتاب دربرگیرندۀ سه فصل است.

شیخیه یکی از جریان های نسبتاً جوان در تاریخ شیعۀ امامیه است.یکی از نظریّات منسوب به آنان، نظریۀ«رکن رابع ایمان» است که انشعابات شیخی در مورد آن نظر همسانی ندارند. یکی از وجوه اختلاف در شناسائی مبتکر این نظریه است.

دانش سیره نگاری به دلیل آن که برای مسلمانان اهمیت بسیاری یافت، توجه همه گروه ها و شخصیت ها را به خود جلب کرد. در این میان، صحابۀ رسول خدا(ص) که خود حاضر و ناظر در حوادث دوران رسالت بودند نخستین گروه و مرجعی بودند که به عنوان منبع و مأخذ دریافت آگاهی های مربوط به این دوره، مورد توجه قرار گرفتند.

دومین سمینار بین المللی زبان های ایرانی باستان مهر 96 برگزار خواهد شد.

یوسف بیگ باباپور گفت: نسخه تصحیح شده کتاب «کتیب معجزات در فضائل و مناقب معصومین علیهم السلام» پس از چاپ به انبار رفته و خاک می‌خورد. حق این کتاب با این رویکرد ادا نشد.