شادروان دکتر سید محمد دبیرسیاقی عضو شورای عالی علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی) به جوار حق پیوست و همه اهل ادب را غمگین نمود. او در حیات پرثمر 99 ساله خود آثار ارزشمندی پدید آورد و برای مرکز دائرةالمعارف چراغی بود که خاموش شد
محسن جعفریمذهب، تاریخپژوه و عضو هیات علمی سازمان اسناد و کتابخانه ملی: سال 1367 در دوره کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد تهران پذیرفته شده بودم و دکتر نوایی استاد برخی دروس ما چون اسناد و کتیبهها بود. تا آنزمان هرچند برخی از کتابهایش را خوانده و خریده بودم، اما ایشان را ندیده بودم. دوره خوبی بود با استوانههای تاریخ و فرهنگ ایران: محمد محیططباطبایی، محمداسماعیل رضوانی، اسماعیل دولتشاهی، عبدالحسین نوایی (که رفت) و استادانی دیگر (که خدا طول عمرشان دهد)
کشور ایران ز انبوه فتن در خطر است / ای وطنخواهان زنهار وطن در خطر است، این بخشی از اشعاری است که در یک روزنامه محلی محبوب در مشهد و در روزهای پر فراز و نشیب تاریخ معاصر ایران منتشر میشد و طبیعی و بدیهی بود که چنین روزنامهای برای بیان اندیشههای وطندوستانه و ناسیونالیستی خود چنین به جادو و اعجاز سحرانگیز شعر پناه جوید
نشست نقد و بررسی کتاب «تاریخ دانشگاه در ایران» نوشته مقصود فراستخواه و نسرین اصغرزاده سهشنبه 17 مهرماه با همکاری انجمن علمی جامعهشناسی دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد. در این نشست محمد فاضلی و نسرین نورشاهی نیز حضور داشتند.
محمد روشن، نویسنده، پژوهشگر و استاد سابق دانشگاه به مناسبت روز بزرگداشت حافظ گفت: یکی از ویژگیهای شعر حافظ این است که از لحاظ تمام صنایع شعری بیهمتاست. جافظ آنقدر در کاربرد ترکیبات و واژگان شعری و کلام عرفانی تسلط دارد که ملاحظه میکنید که همه فارسیزبانهای ایران، یک شب یلدا را با حافظ برگزار میکنند، غزل میخوانند و فال میگیرند؛ یعنی بدون اختیار و استثنا، دانا و نادان، خوانا و ناخوان، به شعر حافظ تفأل میزنند.
مقالۀ «قزوین و وجه تسمیۀ آن»در صدد تبیین یشه شناسی و معنای واژۀ قزوین است. از این رو، سیر تاریخی منابع از قرن سوم هجری تا کنون، جهت دستیابی به سوال مفروض مؤلف در باب ریشۀ واژۀ قزوین بررسی شده است. در پایان مقاله، پس از بررسی آراء منابع، نظر تازه ای بر مبنای پژوهشهای مؤلف ارائه شده است.
دارالشورای ملی ایران یا مجلس اول نخستین تجربه عملی ایرانیان در خصوص مفهوم پارلمان بود و بسیاری از مفاهیم در این نوزایش عملی ایرانیان شكل گرفت. ایرانیان كه برای نخستینبار با این مفهوم برخورد كرده بودند در عمل با مشكلاتی دچار شدند و در همان مجلس در خصوص این مسائل اندیشهورزیهایی كردند.
«سیداسماعیل نوابصفوی» متخلص به «صفا»، و در اشعار فکاهی و طنز با نامهای مستعار «بچه کرمونشاه»، «ا. ن. بچه کرمونشاه»، «ا. ن. مرشدصفا»، «ا.ن. بیحالالملک»، «مرشد اسمال»، «حاجی نواب» و «ا. نوابصفا»، 29 اسفند 1303 در باختران متولد شد
مشهور است كه متن قانون اساسی و نظامنامه انتخابات مجلس شورای ملی ایران از متن قانون اساسی كشورهای اروپایی به خصوص بلژیك و فرانسه گرتهبرداری شده است و البته تغییراتی در برخی مواد قانون اساسی اعمال شد تا این قانون منطبق با خصوصیات جامعه ایران قرار گیرد.
شهریور سال 1307 کار ساخت آرامگاه شاعر حماسه سرای ایران «حکیم ابوالقاسم فردوسی» ( 411- 329 هجری قمری) در طوس خراسان آغاز شد. پس از تکمیل بنا، که یکبار ساخت آن متوقف و تخریب شد، در ساعت 4 بعدازظهر روز جمعه 20 مهرماه سال ۱۳۱۳ با حضور «رضاشاه»، مستشرقین و ایران شناسان سراسر جهان، مقامات فرهنگی و ادبی، وزیران، نمایندگان مجلس، مدیران جراید، قنسول ممالک خارجه و رؤسای دوایر و ادارات دولتی گشایش یافت. روزنامه کوشش در گزارشی از این مراسم ، می نویسد:
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید