اخبار

اندیشه غزل در موسیقی قومی از دو جهت قابل بررسی است: اول این که این اندیشه خود به طور فرهنگی و اساسی در این موسیقی موجود بوده و دوم این که با گسترش فرم کلاسیک آن در ادبیات ایران، موسیقی قومی از آن تاثیر پذیرفته و مشابه آن را در موسیقی خود به کار گرفته است.

محمدعلی همایون کاتوزیان که در ایران وی را به نام همایون کاتوزیان و در خارج از ایران به نام هما کاتوزیان نیز می‌شناسند، اقتصاددان، تاریخ‌نگار، کاوشگر علوم سیاسی و منتقد ادبی است.زمینهٔ تحقیقموردعلاقهٔ او مسائل مربوط به ایران است...

مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب و پژوهشکدۀ تاریخ علم دانشگاه تهران، نشست «تقویم ایرانی و عربی به روایت آنانیا شیراکی، مورخ ارمنی قرن اول هجری» را به سخنرانی دکتر گریگور بروتیان از رصدخانۀ بیوراکان ارمنستان برگزار می کنند.

اصولا یک نقد قوم‌گرایان ایرانی این است که بیشتر حکومتهای ایران سده سوم پس از اسلام تا قاجار، ترک بودند. اما پهلوی که آمد سیاست فارسی‌گرایی را در پیش گرفت و تلاش کرد زبان ترکی و دیگر زبانهای محلی را از میان بردارد.

محمدعلی فروغی(معروف به ذکاءالملک)؛ سیاست‌مدار ایرانی اواخر عصر قاجار و نخست وزير رژيم پهلوي است. فروغی در تهران از سن پنج سالگی در منزل تحت نظارت پدرش محمدحسین خان از سوی استادان سرخانه، قرآن، شرعیات، زبان عربی و فارسی و فرانسه را آموخت و سپس به سال 1268 ه.ش وارد دارالفنون شد. او ابتدا در دارالفنون به تحصیل طب پرداخت اما به آن رشته علاقه‌ای نشان نمی‌داد و به فلسفه و تاریخ و ادبیات روی آورد.

حجت‌الله اصیل پژوهشگر برجسته حوزه ادبیات و فلسفه کشورمان دار فانی را وداع گفت. حجت‌الله اصیل 1316 در كرتیل‌آباد ملایر به دنیا آمد. خانواده اش كشاورز بود و زندگانی ساده‌ای داشتند . در ١٣٢٦ وی را به مكتب فرستادند و او خواندن و نوشتن را نزد ملای ده آموخت. چهار عمل اصلی حساب را خود با استفاده از یك كتاب حساب (مظفری) فرا گرفت. در ١٣٣٢ همراه خانواده‌اش به تهران آمد. در ١٣٣٦ درس خواندن را از نو آغاز كرد و در ظرف شش سال دیپلم ریاضی گرفت.

پژوهشکده حکمت معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی درسگفتار «متفکران عرب و بازخوانی سنت اسلامی» را از هفتم آذرماه برگزار می‌کند. حکمت معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی درسگفتار «متفکران عرب و بازخوانی سنت اسلامی» را برگزار می‌کند.

تعارف که نداریم، سیاست در میان ما چندان خوش‌نام نیست و کسانی از اهل فرهنگ که به هر دلیل به امر سیاسی آغشته می‌شوند، از سوی جامعه، به عناوین گوناگون مورد طرد و طعن قرار می‌گیرند. از این روست که معمولا اهالی فرهنگ و نویسندگان و اساتید دانشگاه، تا جایی که بتوانند از سیاست و سیاست‌ورزی دوری می‌گزینند و اصرار دارند که «سیاسی» نیستند و سعی می‌کنند به قدرت «آلوده» نشوند! این نگاه منفی به سیاست و سیاست‌ورزی از سویی به سرشت بدون تعارف و خشن قدرت باز می‌گردد و اختصاصی به جامعه ما ندارد و از سوی دیگر به سبب خصائص و ویژگی‌های خاص سیاست در ایران است.

محققانی که اول بار به سراغ «خلاصه قوانین» می‌روند، نباید انتظار داشته باشند که با موضع فلسفی کاملا مدونی روبرو شوند. قانون ژوستینین، مجموعه‌ای مدون از نظریات مستخرجه در طول چهار قرن به مثابه یک بیان نظری است و ‌ناگزیر کاستی‌هایی نیز دارد؛ اما حتی خلاصه قوانین که به عنوان پیش‌درآمد مجموعه قانون طراحی شد، مسائل مهمی را حل‌ناشده بر جای می‌گذارد. آن‌طور که مشاهده می‌شود، اهداف دوگانة جامعیت و ساختارمندی بررسی، قابل تحقق نبود. توصیف اولیه حوزه‌های متمایز (مانند قانون طبیعت، قانون ملتها و قانون مدنی) آشفته است؛ زیرا از مراجع مختلف اقتباس گردیده است.

ناصر خسرو چه در مقام داوری دربارة دیگران و چه در رفتار با آنان، تابع انصاف و مدافع حق و حقیقت است و از خودگرایی و خودمحوری بیزار و گریزان. ابیات زیر مؤید این مدعاست: