اخبار

مهم‌ترین راهكاری كه می‌توان به زوایای پنهان و ناگفته‌تاریخ انقلاب اسلامی پی‌برد، مرور خاطرات دست‌اندركاران انقلاب است. گرچه با تكیه به خاطرات نمی‌توان تاریخ انقلاب اسلامی را به نگارش درآورد و ناچار از بهره‌گیری از منابع دیگری چون اسناد مكتوب و اسناد دیداری، شنیداری و منابع كتابخانه‌ای وجود دارد اما خاطرات ویژگی‌هایی دارد كه در كنار توجه به كاستی‌ها و آسیب‌های آن می‌تواند در شفاف‌تر شدن وقایع و قضایا مؤثر باشد. اگر در اسناد مكتوب وقوع حادثه‌ای گزارش شده است، در خاطرات دست‌اندركاران انقلاب زمینه‌های آن حادثه، عوامل مؤثر در شكل‌گیری آن و افراد و جریان‌های دخیل در آن روشن می‌گردد.

رئیس‌ جمهوری در حکمی با قدردانی از زحمات دکتر رضا فرجی دانا در دوره مسئولیتش به عنوان وزیر علوم ،تحقیقات و فناوری، دکتر محمد علی نجفی را به عنوان سرپرست این وزارتخانه تعیین کرد .

صفحه اول روزنامه های امروز شنبه 1 شهریور

ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسین بن علی بن سینا ملقَّب به حجة الحق، معروف به شیخ الرییس، از حكمای بزرگ و علمای نامدار جهان و پزشكان اسلام است. وی در سوم ماه صفر سال 370 ق در بلخ به دنیا آمد و از خردسالی به فراگیری علوم زمان پرداخت تا این‏كه در جوانی، علامه دهر گردید. او چنان در علم پیش‏رفت كه استادان خود را استاد شد و عمرش به بیست نرسیده بود كه به مطالعه علوم فلسفی همت گماشت. هرگاه مسأله ‏ای از مسائل بر او مشكل می‏ شد، با وضو به مسجد شهر می‏رفت و حلّ آن مسأله را از خداوند می ‏خواست. ابوعلی سینا به سبب معالجه بیماری امیر نوح بن منصور سامانی، مقرب پادشاه گردید. شیخ از این فرصت استفاده كرد و به كتابخانه دربار راه یافت. در مدت عمر ابوعلی‏ سینا، وقایع متعددی بر او گذشت كه از وزارت تا زندان را در بر داشت. شیخ به زبان‏های فارسی و عربی، تالیفات فراوان دارد كه اشارات، شفا، حكمت عرشیه، قضا و قَدَر و لغةالعَرَب و... از آن جمله‏ اند. سرانجام این دانشمند شهیر و فیلسوف كبیر در 58 سالگی در همدان درگذشت و در همان شهر مدفون گردید.

آیت ‏الله شیخ علی شاهرودی در حدود سال 1250ش (1288ق) در شاهرود به دنیا آمد. وی در ابتدا برای فراگیری علوم اسلامی راهی تهران شد و در آنجا به مدت پنج سال به كسب علم مشغول بود. آیت‏ الله شاهرودی سپس برای ادامه تحصیلات خود عازم نجف اشرف گردید و در حلقه درس آخوند ملامحمد كاظم خراسانی جای گرفت. ایشان در طی سالیان حضور در محفل درس آخوند خراسانی، در زمره شاگردان برجسته آن بزرگوار به شمار می‏آمد و در این سال‏ها به مدارج والای علمی دست یافت. با رحلت آخوند، آیت‏ اللَّه شاهرودی عازم كربلای معلی گردید و یكسره به درس و بحث پرداخت و در مدت اقامت پانزده ساله‏ اش در آن شهر، شاگردان فراوانی تربیت نمود. ایشان همچنین بر عروةالوثقی حاشیه‏ ای نگاشت و رساله عملیه فارسی خود را به رشته تحریر درآورد.

پرویز ناتل خانلری، یكی از چهره‏ های برجسته ادب فارسی، در سال 1292ش دیده به جهان گشود و در سال 1322 پس از اخذ درجه دكترا در رشته ادبیات فارسی، به سمت استادی دانشكده ادبیات دانشگاه تهران منصوب گردید. استاد خانلری علاوه بر تحقیق و تألیف و انتشار مجله علمی و ادبی "سخن" كه خود راهگشای فرهنگ و ادب این مرز و بوم بود، اشعار نغز و دلنشینی سروده كه قسمتی از آن اشعار در كتاب "ماه من در مرداب" جمع‏ آوری و منتشر گردیده است. تأسیس بنیاد فرهنگ، فرهنگستان ادب و هنر، فرهنگستان زبان، بنیاد شاهنامه، انجمن فلسفه و حكمت و اسناد فرهنگی آسیا از جمله اقدامات خانلری بود كه همه این مؤسسات پس از پیروزی انقلاب اسلامی درهم ادغام شدند و به نام مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی درآمد.

ابوجعفر محمد بن جریر بن یزید طبری در سال 225 هجری در آمل به دنیا آمد. وی نزد پدر و دایى خود ابوبكر خوارزمی به تحصیل پرداخت و در علوم گوناگون از قبیل فقه، حدیث، تاریخ و تفسیر، علامه‏ ی روزگارگردید و از تمامی دانشمندان پیشی گرفت. امام طبری از پیشوایان فقه، حدیث، تفسیر و... است و در تمامی این رشته‏ ها دارای تالیفاتی می ‏باشد. تاریخ معروف طبری و نیز تفسیر مشهور كبیر و نیز جامع البیان فی تفسیرالقرآن، طرق حدیث الغدیر، تاریخ الامم و الملوك و ادب القاضی از اوست. محمد بن جریر طبری در 85 سالگی در بغداد دار فانی را وداع گفت و در خانه ‏اش مدفون گشت.

آیت الله سید عبدالمحمد موسوی از هفت سالگی با حفظ قرآن، تحصیلات علوم دینی را آغاز كرد. در 24 سالگی به اجتهاد رسید و سپس به كار تدریس پرداخت. او از مدرسین بزرگ علوم دینی بود و تدریس فقه واصول فقه، تشكیل حوزه‏ های علمیه ومدارس دینی، همچنین اجرای احكام الهی در كنار سایر فعالیت‏های اجتماعی از خدمات این مجتهد آگاه و مرجع تقلید مسلمانان ایران به شمار می‏رود.از آیت الله موسوی تالیفاتی‏ برجای مانده كه همه‏ ی آن‏ها به صورت خطی است و از آن میان می‏ توان به كتب شرح استدلالی بر عروةالوثقی و رساله‏ ی ذَخیرةُ العباد اشاره كرد.

آیت الله سیدهبةالدین محمد علی شهرستانی در رجب سال 1301 ق در سامراء به دنیا آمد. پس از كسب مقدمات از پدرفاضل و دیگران در هجده سالگی راهی نجف اشرف گردید و از محضر درس آخوند خراسانی، سیدكاظم یزدی و شیخ الشریعه اصفهانی بهره برد و در شمار مجتهدان شیعه قرار گرفت. آیت الله شهرستانی جهت بیداری فكری مسلمانان با شیخ محمد عبده مفتی مصر و سید محمد رضا، دانشور و اندیشمند مشهور جهان اسلام و جراید اسلامی ارتباط برقرار كرد و در پرورش روح اتحاد و بیداری مسلمین كوشید. سید هبةالدین مسافرت‏های متعددی در این مسیر انجام داد و سختی‏های فراوانی را به جان خرید.

خانوادۀ امامی با هندوستان داد و ستد تجارتی داشتند و او در کلکته به دنیا آمد و تا دو سالگی در آنجا بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شیراز و تحصیلات دانشگاهی را در رشتۀ زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاههای تهران و مینه سوتا (آمریکا) گذراند (امامی، از پست و بلند ... ، 173-179). پیش از آنکه کار حرفه‌ای خود را در روزنامۀ فارسی و انگلیسی زبان کیهان آغاز کند، به فعالیتهایی که با عکاسی و فیلم‌برداری ارتباط داشت، و از جمله کار در استودیوی ابراهیم گلستان و همکاری با فروغ فرخزاد، مهدی اخوان ثالث، فریدون رهنما و شماری از هنرمندان دیگر پرداخت. در کنار اینها به ترجمه‌های کوتاه از انگلیسی به فارسی نیز مشغول بود (همو، 217-219). ترجمۀ با خشم به یادآر (نوشتۀ جان آزبرن، تهران، 1342ش) نخستین کتاب او بود که به فارسی انتشار یافت. در مدت نزدیک به 7 سالی که در مؤسسۀ کیهان کار می‌کرد، شعرها و داستانهای کوتاه بسیاری را از شاعران و نویسندگان نوپرداز و معاصر ایرانی به انگلیسی ترجمه و در روزنامه و ضمیمۀ آن انتشار داد (همو، 220).