اخبار

صفحه اول روزنامه های امروز دوشنبه 3 شهریور

ورزشگاه شهید شیرودی (امجدیه) یک ورزشگاه دو و میدانی در تهران است که تا پیش از سال ۱۳۸۸ خورشیدی از ورزشگاه‌های معروف فوتبال در ایران بود و از آن سال دیگر مسابقات فوتبال در آن برگزار نمی‌شود. این ورزشگاه در مجموعه ورزشی شهید شیرودی قرار دارد. ورزشگاه امجدیه در سال ۱۳۰۶ خورشیدی، ده سال پیش از آن که فدراسیون فوتبال ایران تأسیس شود، در باغ اهدایی امجدالسلطنه برپا شد. این ورزشگاه محل بسیاری از رویدادهای تاریخی و به‌یاد ماندنی فوتبال ایران بوده‌است.

آیت‏ اللَّه سید حسین بادكوبه‏ای لاهیجی، فرزند سید رضا در سال 1293 ق در یكی از روستاهای توابع بادكوبه در آذربایجان به دنیا آمد. مقدمات علوم اسلامی را از محضر پدرش كه از علمای عالی مقام عراق بود اخذ كرد و پس از فوت او به تهران آمد و در مدرسه‏ ی صدر ساكن شد. او در تهران به مدت هفت سال از محضر عالمان نامداری همچون سیدابوالحسن جلوه و میرزا هاشم اشكوَری، بهره برد و در فلسفه و ریاضیات به استادی رسید. آیت اللَّه بادكوبه‏ ای سپس راهی نجف اشرف گردید و در حلقه‏ ی درس اصولِ آخوند خراسانی و فقهِ شیخ محمد حسن مامقانی حاضر شد. از آن پس به تدریس فقه و اصول و فلسفه پرداخت ولی تدریس فلسفه‏ ی او شهرت بیشتری یافت. در نجف، كمتر كسی در علوم عقلی همطراز او بود به طوری كه این عالم بزرگوار به همراه آیت ‏اللَّه غروی اصفهانی را برجسته‏ ترین استاد و صاحب مكتب علوم عقلی در نجف به شمار آورده ‏اند كه در علوم نقلی نیز دارای مقام شامخی بوده‏ اند.

ابوالمجد مجدود بن آدم سنایى غزنوی، شاعر بلند مرتبه‏ ی ایرانی و عارفِ مشهور و از استادان مسلم شعرفارسی است كه در غزنین به دنیا آمد. وی در آغاز جوانی، شاعردربار و مداح سلطان مسعود و بهرام شاه غزنوی بود. ولی بعد از سفر به خراسان و اقامت چندساله در آن دیار و دیدار با مشایخ تصوف، تغییرات شگرفی در او به وجود آمد و كارش به زهد و انزوا و تامل در حقایق عرفانی كشید. بروز شخصیت اصلی سنایى از این اوان صورت گرفت و در این دوره به سرودن قصاید معروف خود در زهد و وعظ و عرفان و ایجاد منظومه‏ های حدیقَةُ الحَقیقه و طریقُ التَّحقیق و سیرُالعِباد و... توفیق یافت و نخستین بار، قصائد و منظومه‏های خاصی را به بحث در مسایل عرفانی اختصاص داد.

کاظم موسوی بجنوردی، رئیس مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی طی پیامی درگذشت بانوی شاعر، سیمین بهبهانی را تسلیت گفت. متن پیام به شرح زیر است: درگذشت سیمین بهبهانی شاعری که وجدان ایرانیان را به هنر والای خود منعکس می‌کرد همه ما را در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی غمگین و متألم ساخت. این ضایعه را به خانواده معظم این عزیز از دست رفته و به همه دانشیان و اهل فرهنگ تسلیت می‌گوئیم و به سوگش نشسته‌ایم. او چه زیبا سرود که از خشت جانش وطن را می‌سازد.

گروه سیره معصومین (ع) در نظر دارد سلسله مباحث تخصصی سیره نگاری را با حضور دکتر احمد پاکتچی برگزار نماید. دومین و سومین مبحث از این سلسله نشست‌ها، روز شنبه هشتم شهریور ماه از ساعت 15 تا 19 در محل پژوهشکده تاریخ اسلام برگزار خواهد شد.

کارگاه‌های «پرس با نشاسته در هنرهای سنتی و خوش‌نویسی»، «ساخت کاغذ ابری» و «مرمت کاغذ» برگزار می‌شود. مجموعه کارگاه‌های هنرهای سنتی ایرانی- اسلامی، به مناسبت ششمین جشنواره فرهنگی هنری ماه هشتم در موسسه کتابخانه و موزه ملی ملک برگزار می‌شود.

دی ٨۵ بود که سیمین بهبهانی را در چهاردهمین نشست شعرخوانی مجله فرهنگی- هنری «اهورا» به دانشگاه هنر تهران دعوت کردم. مراسم با سخنرانی سیمین بهبهانی و سپس شعرخوانی وی آغاز شد و در ادامه دانشجویان دانشگاه هنر شعر خواندند. پایان مراسم با خواندن غزل معروف وی «دوباره می‌سازمت وطن»، ایشان را تا سردر دانشگاه هنر بدرقه کردیم. این گفت‌وگو حاصل‌‌ همان دوران است.

محمدجعفر یاحقی معتقد است که تشکیل حکومت‌های ملی مانند طاهریان و سامانیان و حمایت آن‌ها زمینه‌ای برای تولید کتاب‌هایی ارزشمند در خراسان شد. وی به «ایبنا» گفت که تعاطی و دادو ستد اندیشه‌ها و افکار گوناگون سبب شد این شهر مرکز تمدن باشد. به گفته وی، شیرازه کتاب در خراسان بسته شد و هنگامی که بذر اسلام در این سرزمین پاشیده شد، خراسان مستعد بارور شدن در زمینه ادبیات و علوم گوناگون بود.

این که چرا تاکنون رساله های شعری فیلسوفان مسلمان به فارسی برگردانده نشده، قابل تأمل است. آیا فهم نظریۀ آن ها دشوار بوده یا اینکه منتقدان ادبی بیانات فیلسوفان کلاسیک را مفید نمی دانسته اند و فیلسوفان معاصر هم پرداختن به رساله های شعری آن ها را جزء اولویت های خودشان به شمار نیاورده اند؟ ممکن است پای علت های دیگری هم در میان باشد. علت هرچه باشد، این مقدار مسلم است که گفتگو با این سنت دیرپای و استوار حوزۀ اسلامی می تواند باب تازه ای را در نظریۀ شعر و گفتمان نقد ادبی معاصر بگشاید و بحث های مغفول مانده ای دربارۀ بوطیقای کلاسیک را وارد جامعۀ ادبی فارسی زبانان کند؛ بحث هایی که هم برای درک نظریۀ ادبی گذشتگان مفید است و هم برای نقد ادبی امروز، سودمند. مضافاً این که سلطۀ نظریۀ ادبی غرب بر گفتمان نقد ادبی کشور، سبب شده که ما از داشته های بومی غفلت کنیم.