اخبار

شانزدهم مهرماه زادروز ایرج افشار است، یکی از چهره‎های فرهنگی کشور که همه او را با مجموعه‌‏ای از عنوان‌ها یاد می‏‌کنند؛ کتاب‌شناس، فهرست‌نگار، سفرنامه‌‎نویس، ادیب و محقق؛ کسی که در همه این شاخه‎‌ها سرآمد و کوشا بود.

دانشمندان اسلامی در عصر طلایی اسلامی و دورانی که اروپا در قرون وسطی و تاریکی جهل بسر می برد، با ترجمه آثار علوم یونان باستان نقش زیادی در حفظ این آثار و جلوگیری از نابودی آنها داشتند.

اسامی روزهای هفته بزرگداشت حافظ شیرازی که از 15 تا 21 مهر به صورت ملی و بین‌المللی برگزار می‌شود؛ در نشست سیاستگذاری هفته جهانی بزرگداشت حافظ با حضور مسئولان و رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی اعلام شد.

کتاب «هنر اورارتوها» در سالن خیام خانه اندیشمندان علوم انسانی بررسی می‌شود. این کتاب در چهار بخش شامل، اورارتوها که بودند، نقوش حیوانی اورارتویی، نقوش اساطیری اورارتویی و نقوش گیاهی اورارتویی به بیان موضوع می‌پردازد.

قائم‌مقام رئیس مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی با اشاره به تفاهم‌نامه همکاری با کاخ گلستان گفت: در هر بار بازدیدم از این مجموعه میراث جهانی، تحولات مثبت در آن مشهود است.

برخی معتقدند که جلال الدین محمد بلخی (مولوی) در سرودن مثنوی، ساختاری از پیش معین را رعایت کرده است، اما به‌نظر نگارنده مولوی از آغاز هیچ طرحی برای مثنوی نینداخته بود و تصمیم نداشته است که کتابی برای خوانندگان بسراید، لذا درپی تبویب و تنظیم مشخصی نیست و هیچ نظم ظاهری و صوری را رعایت نکرده است.

انتشارات سازمان کتابخانه‌ها، موزه‌ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی کتاب «بررسي ساختار اسناد نظامي دوره قاجار: با تكيه بر اسناد آستان قدس رضوي» اثر مهدی خانی‌زاده را به شمارگان 200 نسخه در قطع وزیری چاپ و منتشر کرد.

مرکز فرهنگی شهرکتاب با همکاری کمیته‌ی صلح و ادبیات انجمن علمی مطالعات صلح ایران و به مناسبت روز بزرگداشت حافظ، نشست «صلح در اندیشه‌ی حافظ» را در روز سه‌شنبه ۱۸ مهر ساعت ۱۶ برگزار می‌کند.

سومین نشست از مجموعه درس‌گفتارهایی درباره‌‌ی جامی به «آشنایی با تاریخ و ادبیات دوره‌‌ی جامی» اختصاص داشت که در روز چهارشنبه ۱۲ مهر با حضور دکتر ایرج شهبازی در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد.

استاد دانشگاه شهید بهشتی گفت: هیچ اثری غیر از قرآن در مثنوی حضور جدی ندارد و روح یا شکل اثر دیگری را جز قرآن در مثنوی نخواهید یافت. مولوی انسانی بسیار باهوش و نابغه بود. وقتی که می‌خواهد اثری را بنویسد، می‌داند که با چه کسی هماوردی کند. او بازو در بازوی خدا می‌افکند.