تاریخ نگاری ایران در دورۀ ایلخانان به نام های تنی چند از دیوان سالاران برجستۀ ایرانی مزین شده که از آن میان است عطاملک جوینی نویسندۀ تاریخ جهانگشای، و خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی، صاحب جامع التواریخ. این دو مورخ دیوان سالار با گرایش ها و دیدگاه های متفاوت به تدوین دو کتاب ماندگار و برجسته تاریخی دست زدند که بیشترین اختلاف نظرهای آنان را می توان در چگونگی ارائه مطالب درباره اسماعیلیان مشاهده کرد.
برای کسانی که میخواهند بدانند تاریخ، در تکاپوهای خود برای تبدیل شدن به یک رشته دانشگاهی و علمی، از آغاز این تکاپوها در قرن نوزدهم میلادی تا آخرین تلاشها در انتهای قرن بیستم، چه مسیرهایی را طی کرده و چه تحولات روششناختیای در پژوهش تاریخی و در فهم هستیشناختی وقایع تاریخی را پشت سر گذاشته، مطالعه این کتابْ مفید، راهگشا و هیجانانگیز خواهد بود.
هرودت در سال 484 پیش از میلاد – در زمان خشایار شاه چهارمین پادشاه سلسلۀ هخامنشی در شهر هالیکارناس یا «بودرم» کنونی در جنوب غربی ترکیه و در کنار دریای اژه که در آن دوران جزء متصرفات دولت هخامنشی بود متولد گردید. بنابراین از نظر زادگاه ایرانی به شمار می رود.
ارزش و مقام زن در تاریخ ایران بسی گسترده و قابل تامل است. در دوران صفویه به واسطۀ رسمیت یافتن تشیع دوازده امامی، زن ایرانی در چارچوب اعتقادات مذهبی وضع خاصی پیدا کرد. مورخین ایرانی عصر مورد نظر به واسطۀ عدم دسترسی به حرمسرا و مصاحبه های حضوری، نتوانستند گزارش های مفصل و دقیقی ارائه دهند. آنچه از نوشته های سیاحان بر می اید زنان در دوره ی صفویه دارای حجاب و پوشش خاصی بوده اند و در پرده زندگی می کردند.
غار ده شیخ در اختیار بخش خصوصی قرار گرفته تا برای حضور گردشگر آماده شود اما فعالیتهای انجام شده برای این منظور اعتراض غارشناسان را به همراه داشتهاست.
محمدعلی مرادی، پژوهشگر حوزه فلسفه با بیان اینکه ایده باستان گرایی اسلام را حذف می کند و صرفاً بر وجه ایرانیت تمرکز دارد، گفت: اندیشه ایرانشهری با ایده باستان گرایانه در تضاد است.
با آنکه فرشهای پهن شده در مسجد جامع سنندج نظر هر بیننده را که به آن وارد میشود به خود جلب میکند اما معاون صنایع دستی کردستان میگوید: فرشهای ۱۰۰ سالهای که پیش از این در مسجد پهن بودند، جذابیت دیگری داشتند که در حال حاضر آنها را جمع کردهاند.
ادبیات هر عصر متاثر از اوضاع و شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی آن دوره است و زبان حال هر ملتی است. با وقوع انقلاب مشروطه، ادبیات جدیدی در ایران شکل گرفت که مستقیماً با تحولات سیاسی و اجتماعی سر و مار داشت و مفاهیم جدیدی با خود به همراه آورد که تا قبل از آن سابقه نداشت یا بسیار کمرنگ بود. این ادبیات بیش از هر چیز رنگ و بوی سیاسی داشت.
«مثنوی معنوی» به تصحیح استاد محمدعلی موحد، از چهرههای مطرح مولویپژوهی، ۹۰ سال پس از تصحیح نیکلسون و پس از سالها کار مدام این مولویپژوه، سرانجام زیر چاپ رفت.
در این جستار نویسنده کوشیده است روند مهمترین وقایع ایران را در مقطع تشکیل دولت ساسانی، با بیانی مستدل، موجز، روشن و انتقادی، توصیف و تحلیل نماید. از این رو، وی بحث خود را از ضعف ها و قوت های اشکانیان آغاز کرده، سپس علل تحرک سیاسی در ایالت پارس را بیان نموده، اصل و نسب ساسانیان و چگونگی مبارزات اردشیر را تا تأسیس حکومت متمرکز و سرتاسری در کشور یادآور شده، و نهایتاً با توضیح دستاوردهای پادشاه مذکور، به پایان رسانده است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید