عبدالکریمی: به هویت تاریخی هود از منظر هایدیگر بنگریم

1392/11/29 ۲۲:۱۸

مهمترین مساله کتاب من با عنوان «هایدگر در ایران» این است که ما به هویت تاریخی خود از منظر هایدگر بیندیشیم. در واقع، این کتاب درصدد است تا تاثیر اندیشه هایدگر را بر تفکر معاصر ایرانیان بسنجد.

اگرچه هایدگر رادیکال‌ترین منتقد غرب است، اما مواجهه ما هم با او منظر سیاست‌زدگی است. به همین دلیل جوانان نوعی خشم و حالت تهوع عمومی نسبت به گفتمان غربزدگی و آبشخور اصلی این اندیشه (هایدگر) دارند.

به گزارش دبا ، بیژن عبدالکریمی در نشست «هایدگر و فلسفه معاصر ایران» که امروز سه‌شنبه 29 بهمن‌ماه در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار شد، با بیان این مطلب اظهار کرد: مهمترین مساله کتاب من با عنوان «هایدگر در ایران» این است که ما به هویت تاریخی خود از منظر هایدگر بیندیشیم. در واقع، این کتاب درصدد است تا تاثیر اندیشه هایدگر را بر تفکر معاصر ایرانیان بسنجد.

وی ادامه داد: از میان پرسش‌های بنیادین شاید اساسی‌ترین پرسشی که باعث شد من به هایدگر توجه کنم، این بود که چگونه ایرانیان می توانند در جهان معاصر به درکی از هستی دست پیدا کنند، بدون این‌که دچار تعارض و آشفتگی شوند.

وی افزود: هایدگر تفسیری که از تاریخ متافیزیک دارد، می‌تواند به هویت تاریخی ما کمک کند و ما نیز می‌توانیم از این تفسیر برای بازاندیشی سنت تفکر و هویت خود استفاده کنیم.

این استاد فلسفه با اشاره به دو ویژگی بنیادین در تفکر هایدگر عنوان کرد: نخستین ویژگی که هایدگر را در میان متفکران غرب ممتاز می‌کند این است که هایدگر اگر نگوییم رادیکال‌ترین اما یکی از رادیکال‌ترین متفکرانی است که نقاد غرب است. او بنیادی‌ترین نقدها را نسبت به سنت متافیزیکی غرب ارایه می‌کند.

وی اضافه کرد: ویژگی دیگری که تفکر هایدگر را یگانه می‌سازد، این است که او امکان اندیشیدن به سنت‌های غیرمتافیزیکی را فراهم می‌کند. این دو ویژگی به صورت توامان در دل سنت‌های نظری تاریخی تمدن‌های غیرغربی وجود داشته‌اند.

عبدالکریمی در بخش دیگری از سخنانش به دلایل اقبال و همچنین کینه‌ورزی و نفرت نسبت به تفکر هایدگر در ایران اشاره کرد و افزود: هایدگر از آبشخورهای اصلی مکتب فرانکفورت محسوب می‌شود و این مکتب در تفکر معاصر ایرانیان بسیار تاثیرگذار است، به گونه‌ای که کسانی مانند دکتر علی شریعتی تحت تأثیر مکتب فرانفکورت، انسان تک‌ساحتی را نقد می‌کنند.

این استاد دانشگاه همچنین بیان کرد: یکی از مهم‌ترین مفاهیمی که از گفتمان هایدگر استنباط می‌شود، «غربزدگی» است.

وی با بیان این که با پیروزی انقلاب اسلامی ایران افق تاریخی تفکر تغییر می‌یابد، افزود: پیش از انقلاب غربزدگی و نگاه به سنت معنای خاصی داشت اما پس از انقلاب غربزدگی معنای تئولوژیک پیدا کرد.