1397/1/22 ۰۸:۴۴
«قلعۀ دارا» یا «شهر دارا» شهری نظامی بوده است، در شمال میانرودان یا بینالنهرین (عراق کنونی)، که به دستور حکومت روم شرقی یا بیزانس ـ به مرکزیت قسطنطنیه ـ ساخته شد. این دژ در مرز میان دو قدرت بزرگ عهد باستان، یعنی ایران و روم (بیزانس) قرار داشت و از نظر نظامی و استراتژیک از اهمیت خاصی برخوردار بود. امروزه در روستای اوغوز Oğuz در ترکیه، آثار بهجای مانده از این قلعه را میتوان دید.
پس از شکست بیزانس در جنگ آناستازی از ایران در سال ۵۰۲ـ ۵۰۶م، به سال ۵۰۵ امپراتور وقت روم ـ آناستازیوس اول ـ تصمیم گرفت به احیا و بازسازی ده دارا بپردازد و قلعهای در آنجا بسازد. «دارا» تنها ۵ کیلومتر با مرز حکومت ساسانی فاصله داشت و در فاصلۀ ۱۸ کیلومتری از شهر ایرانی نصیبین قرار داشت. بعدها ژوستینین یکم (یوستی نیانوس یکم) دیوارهای قلعه را استحکام بخشید و ارتفاعش را تا ۲۰ متر بالا برد.
خسرو انوشیروان در سال ۵۷۴م این قلعه را تسخیر کرد. ضربۀ روحی حاصل از این شکست به حدی بود که امپراتور بیزانس، یوستین دوم از مقام خود استعفا کرد.
خسرو پرویز در سال ۵۹۱م، در ازای کمکی که از موریس ـ امپراتور بیزانس ـ برای بازپس گرفتن سلطنت، از بهرام چوبین گرفته بود، این قلعه را به حکومت روم باز پس داد. بعد از قتل موریس به دست فوکاس ـ امپراتور بعدی ـ ، خسرو وارد جنگ با بیزانس شد و قلعۀ دارا را دوباره در سال ۶۰۴م به تصرف خود درآورد. از سال ۶۳۹م که این قلعه به دست مسلمانان افتاد، به مرور زمان «دژ دارا» ارزش راهبردی و نظامی خود را از دست داد.
منبع: روزنامه اطلاعات
کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید