دولت‌آبادی:موضوع ادبیات ربطی به نگاه سیاسی ندارد

1392/12/24 ۱۰:۳۰

محمود دولت‌آبادی در حاشیه جشنواره ادبی«واو» که در باغ موزه قصر برگزار شد؛ با انتقاد از تحریف و اضافه‌کردن برخی از سخنانش در مطبوعات، این اقدامات را مرموزانه و در راستای اهداف سیاسی خواند و گفت: در یکی، دوماه گذشته به‌شدت خسته و آزرده شده‌ام ولی مثل همیشه تحمل کرده‌ام و باز هم تحمل می‌کنم. این نویسنده سپس به دو مورد از تحریف و اضافه‌کردن جملاتی به گفته‌های خود در مطبوعات اشاره کرد و گفت: من درباره کانون نویسندگان گفته‌ام «افراد در دوره بعدی هم جمع نشدند و من از جمع آمدم بیرون» اما از قول من نوشته‌اند «کانون نویسندگان در دوره عطاء‌الله مهاجرانی مجددا شکل گرفت و ما دوباره جمع شدیم اما باز هم دوام نیافت» در صورتی که من در مصاحبه‌ام نامی از هیچ شخصیتی نبرده‌ام و هیچ اشاره‌ای به‌نام دکتر مهاجرانی نکرده‌ام. آن‌هم به این معنا که وقتی ایشان به وزارت رسیدند باعث‌وبانی جمع‌شدن اعضای کانون نویسندگان شده باشد.

محمود دولت‌آبادی در حاشیه جشنواره ادبی«واو» که در باغ موزه قصر برگزار شد؛ با انتقاد از تحریف و اضافه‌کردن برخی از سخنانش در مطبوعات، این اقدامات را مرموزانه و در راستای اهداف سیاسی خواند و گفت: در یکی، دوماه گذشته به‌شدت خسته و آزرده شده‌ام ولی مثل همیشه تحمل کرده‌ام و باز هم تحمل می‌کنم. این نویسنده سپس به دو مورد از تحریف و اضافه‌کردن جملاتی به گفته‌های خود در مطبوعات اشاره کرد و گفت: من درباره کانون نویسندگان گفته‌ام «افراد در دوره بعدی هم جمع نشدند و من از جمع آمدم بیرون» اما از قول من نوشته‌اند «کانون نویسندگان در دوره عطاء‌الله مهاجرانی مجددا شکل گرفت و ما دوباره جمع شدیم اما باز هم دوام نیافت» در صورتی که من در مصاحبه‌ام نامی از هیچ شخصیتی نبرده‌ام و هیچ اشاره‌ای به‌نام دکتر مهاجرانی نکرده‌ام. آن‌هم به این معنا که وقتی ایشان به وزارت رسیدند باعث‌وبانی جمع‌شدن اعضای کانون نویسندگان شده باشد. این موضوع کذب‌محض است و هدف‌های سیاسی را دنبال می‌کند. او افزود: البته من با آدم‌های زیادی رابطه دارم که از جمله آنها آقای مهاجرانی است و در اندازه‌ای که می‌دانم با او رابطه دارم، به منزل ایشان رفته‌ام و با او چای هم خورده‌ام اما این عبارت که در اینجا آمده است از من نیست. دولت‌آبادی به وضعیت ادبیات در دوره جنگ اشاره کرد و گفت: «خود جنگ و جز آن باعث شد که نویسندگان زیادی از کشور مهاجرت کنند. هشت‌سال زمان طولانی بود اما وقتی تمام شد، تازه گیجی بعد از آن شروع شد. افراد چندسالی مبهوت جنگ و از دست‌دادن بستگان و خانواده و مملکت خود بودند. بعد هم جوانان آمدند و با حدود 25سال فترت در تاریخ ادبیات معاصر که زمان کمی نیست، دوباره شروع کردند. این در حالی است که وقتی من و امثال من جوان بودیم حضور ابراهیم گلستان، ابوالحسن نجفی‌، نجف دریابندری‌، به‌آذین و جلال آل‌احمد به‌معنی تداوم منطقی این روند بود ولی بعد از جنگ و در دوره آن، بخشی از زندگی ادبی ما قیچی شد‌.»