فلسفه و منطق

از اثیرالدین مفضل بن عمر ابهری سمرقندی (د 663ق/ 1265م).

از مولانا ابوبکر روستمی (رستمی؟).
همان خ 2/266.

شاید از ابوالحسن شریف قاینی، سدۀ 10ق باشد، که نسخه همراه است با دو کار دیگر او (نک‍ : روض الجنان، المعارف الالهیة، هف‍‌ ). گفتاری است فلسفی، بخشبندی نشده.

ااز میرزا احمد بن محمدابراهیم اردکانی شیرازی که در دیباچه پس از نام خود می‌گوید: چون موفق به قرآأت «مشاعر» صدرا شدم، آنچه را از استادم «محقق مدقق نحریر مولانا مصطفی» و دیگران شنیدم و از کتابها بهره‌مند شدم، دربارۀ آن کتاب می‌نگارم. گزارشی ست با سربندهای «قوله» بر «المشاعر» ملاصدرا شیرازی (د 1050ق)، بر بخش مبداء و معاد آن، و در منابع به دو گونۀ بالا از آن نام برده شده است و در هامش «المشاعر» چند بار چاپ شده است.

از علیرضا تجلی اردکانی (د1085یا 1088ق/1674یا 1677م).

از شیخ احمد بن زین‌الدین احسایی (د 1242ق). گزارش «الفوائد» خود اوست (نک‍ : هف‍ 2/189). وی نخست رساله‌ای در 12 «فایده» در مسایل عرفانی، کلامی نگاشت، سپس 7 مسأله (فائده) بر آن افزود.

-

متن از اثیرالدین ابهری. گزارش از قاضی میرحسین میبدی (د 911ق).

از قطب‌الدین محمدبن محمد رازی بویهی (د766ق/1365م). دربارۀ تصور و تصدیق. بخشبندی نشده. نام نگارنده تنها در پایانۀ نسخه‌ها آمده است.

از محمدی، از گروه سلمانیان (سرتراشان)، كه در پایان خود را چنین می‌شناساند: این ذرۀ حقیر كه به حكم الاسماء تنزل من السماء «محمدی» می‌نامند، و سنگ و تیغ از دست استاد عبدالله نیشابوری رسیده، و او از استاد محمد گیلانی، و او از دست سعدی هروی رسیده، كه ایشان از هنرمندان مشهور دارالسلطنۀ هرات بودن (ند)... و اكنون هر یك از سلمانیان سنگ و تیغ خود را دست بدست می‌رسانند... بدانكه عقلا و فضلای عالم حمام را بهترین عمارتهای دنیا گرفته‌اند.

از ناشناس. آغاز و انجام افتاده، دربارۀ اقسام وجود، صفات باری، مقولات عشر. سربندها نانویس مانده، چنین به دست می‌آید که سربندهای «فصل» و «مبحث» نیز دارد.