فلسفه و منطق

از فاضل چوری، به آنچنانکه در پایانۀ نسخه آمده است و در 1317ق از وی به گونۀ زنده، یاد شده است. حاشیه‌ای است بر حاشیۀ ملاعبدالله یزدی. در این فهرست چند جا از سیدحسن چوری کُرد نام رفته است، که می‌تواند همین کس باشد.

از ناشناس. آغاز و انجام افتاده، دربارۀ اقسام وجود، صفات باری، مقولات عشر. سربندها نانویس مانده، چنین به دست می‌آید که سربندهای «فصل» و «مبحث» نیز دارد.

از ناشناس. آغاز دیباچه نسخه دردست، آنجا که می تواند نام نگارنده را دربر داشته باشد افتاده است.

از علیرضا تجلی اردکانی (د1085یا 1088ق/1674یا 1677م).

از قاضی عضدالدین عبدالرحمان بن رکن‌الدین احمد ایجی شیرازی

نام حاشیه‌نگار در دیباچۀ نسخۀ در دست محمد بن حسین المدعو بفخرالدین الحسینی (و در پایان میرفخر) آمده است.

از تفتازانی ـ ملاعبدالله یزدی شهابادی.

از محمدی، از گروه سلمانیان (سرتراشان)، كه در پایان خود را چنین می‌شناساند: این ذرۀ حقیر كه به حكم الاسماء تنزل من السماء «محمدی» می‌نامند، و سنگ و تیغ از دست استاد عبدالله نیشابوری رسیده، و او از استاد محمد گیلانی، و او از دست سعدی هروی رسیده، كه ایشان از هنرمندان مشهور دارالسلطنۀ هرات بودن (ند)... و اكنون هر یك از سلمانیان سنگ و تیغ خود را دست بدست می‌رسانند... بدانكه عقلا و فضلای عالم حمام را بهترین عمارتهای دنیا گرفته‌اند.

متن از اثیرالدین ابهری. گزارش از قاضی میرحسین میبدی (د 911ق).

از شیخ احمد بن زین‌الدین احسایی (د 1242ق). گزارش «الفوائد» خود اوست (نک‍ : هف‍ 2/189). وی نخست رساله‌ای در 12 «فایده» در مسایل عرفانی، کلامی نگاشت، سپس 7 مسأله (فائده) بر آن افزود.

ااز میرزا احمد بن محمدابراهیم اردکانی شیرازی که در دیباچه پس از نام خود می‌گوید: چون موفق به قرآأت «مشاعر» صدرا شدم، آنچه را از استادم «محقق مدقق نحریر مولانا مصطفی» و دیگران شنیدم و از کتابها بهره‌مند شدم، دربارۀ آن کتاب می‌نگارم. گزارشی ست با سربندهای «قوله» بر «المشاعر» ملاصدرا شیرازی (د 1050ق)، بر بخش مبداء و معاد آن، و در منابع به دو گونۀ بالا از آن نام برده شده است و در هامش «المشاعر» چند بار چاپ شده است.