اخبار

پژوهشگری درباره مهرداد بهار نوشته است: «بهار به فرهنگ ایرانی بسیار دلبسته بود و آن را افتخارآمیز می‌دانست، امـا در این بـاره افـراط نمی‌کرد. بهار از نظریه‌پردازی شوونیستی سخت پرهیز داشت و معتقد بود که فرهنگ ایرانی آمیخته و برآیندی است از برخورد فرهنگ‌های هندوایرانی، بومی و اقوام هم‌جوار شرق و غرب ایران که طی اعصار و قرون با هم در تماس بوده‌اند.»

جلد هفتم «روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه قاجار» به قلم ناصرالدین شاه قاجار و ترجمه مجید عبدامین از سوی انتشارات بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار منتشر شد.

برادران امیدوار نخستین جهانگردان ایرانی معاصر هستند که علاوه بر جهانگردی به تحقیق و پژوهش در سرزمین‌های مختلف پرداخته و از سفرهایشان مستندهای متفاوتی ساخته‌اند. یکی از مهم‌ترین دستاوردهایشان سفرنامه برادران امیدوار است که داستان این سیر و سیاحت‌های آنان را به صورت حرفه‌ای و تخصصی دربردارد.

از سوی سازمان کتابخانه‌ها، موزه‌ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی، کتاب «کتابخانه شیخ محمد خاتون(پیشوای حکومت عبدالله قطب‌شاه در حیدرآباد جنوب هند)»، با محوریت معرفی نسخه‌های خطی وقفی اسدالله خاتون به این آستان مقدس، روانه بازار نشر شد.

سندی که از نظر خوانندۀ گرامی می‌گذرد، یکی از هزاران سند موجود در ادارۀ اسناد انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران است.

اهمیت آن در توجه شادروان استاد دکتر محمود افشار به آثار ملی کشور است. خاندان افشار، به‌ویژه دکتر محمود افشار و استاد ایرج افشار در میهن‌دوستی و خدمت به ایران جاویدان، زبانزد و شهرۀ خاص و عام می‌باشند.

جشن مهرگان یکی از جشن‌های ایرانیان باستان است که بعد از نوروز مهم‌ترین آن‌ها به شمار می‌رود؛ این جشن هر ساله از ۱۶ تا ۲۱ مهر برگزار می‌شد.

یکصد و هفتاد و پنجمین نشست مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب با موضوع رونمایی از مجلدات جدید «کتاب‌شناسی آثار فارسی چاپ شده در شبه‌قاره» روز چهارشنبه ۱۱ مهرماه برگزار می‌شود.

۳۰ سپتامبر برابر با ۹ مهر روز جهانی ترجمه نامگذاری شده است. این روز به افتخار سنت جروم که انجیل را ترجمه کرد، توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی ترجمه درنظر گرفته شد تا فرصتی باشد برای ادای احترام به کار ارزشمند متخصصان زبانی در سراسر جهان که نقش بسزایی در گردهم آوردن ملت‌ها، سهولت گفت‌وگو، تفاهم و همکاری و کمک به توسعه و تقویت صلح و امنیت جهانی ایفا می‌کنند.

آری، عشق به راه شمس تبریزی، تمامی وجود مولوی را آکنده کرده و او را به عاشقی شوریده بدل ساخته بود که پای در مسیرِ پر پیچ و خم سلوک الی الله نهاده و در این راه خضرِ راهش، شمس بوده است.

نگاه به ترجمه و مترجم در کشور ما مانند بسیاری از کشورهای دیگر یکسان نبوده و نیست. در کنار انبوه جمله‌های پرطمطراق و قضاوت‌های دلگرم‌کننده درباره‌ی جایگاه مترجمان در اجتماع و تشبیه‌هایی از قبیل «پل میان تمدن‌ها» و «سفیران فرهنگی»، هرگاه نظرهایی نیز ابراز می‌شود دربارۀ آنکه رونق گرفتن ترجمه در حیات فرهنگی جامعه ممکن است به ضرر تولید اندیشۀ بومی تمام شود، دانش و هنر بومی را از سکه بیندازد، ازخودبیگانگی فرهنگی را دوچندان کند و موجب ضعف هویت ملی شود.