1405/5/24 ۰۷:۴۹
ابن سینا، در سراسر تحصیلات فلسفی خود، فلسفهورزی را به معنای تکاپو برای حل مسائل نظری برداشت میکرد.
دبا: ابن سینا، در سراسر تحصیلات فلسفی خود، فلسفهورزی را به معنای تکاپو برای حل مسائل نظری برداشت میکرد. مثلاًدر زندگینامۀ خودنوشتش آنگاه که به شرح آنچه دشوار بتوان «سالهای نخستین تحصیلات» فلسفهاش خواند میپردازد (که از شانزده سالگی وی تا یک یا یک سال و نیم بعد طول کشیده) چنین میگوید:
«در هر مسئلهای که به حیرت میافتادم و حد وسط قیاس آن را نمییافتم، برای آن به مسجد میرفتم و نماز میخواندم و به درگاه "مُبدعِ کل" تضرع میکردم تا بسته گشوده و دشوار آسان شود. و شب به خانهام بازمیگشتم و چراغ در بر خویش روشن میکردم و مشغول قرائت و کتابت میشدم، و چون خواب بر من غلبه میکرد یا احساس ضعف میکردم پیالهای "شراب" (قدح من الشراب) مینوشیدم تا نیرو بازیابم و به خواندن برگردم. و چون خوابم میربود آن مسائل را در خواب میدیدم و بسیاری از مسائل در خواب بر من روشن شد.»
جزئیات این فراز، از جمله توسل او به نماز، نوشیدن شراب، و رؤیا اینجا برای ما اهمیت ندارد. آنچه جلب نظر میکند رویکرد عجیب او در برابر مسائلی است که در حیات فلسفیاش با آنها رویارو شده، یعنی عزم راسخ وی برای یافتن راه حل برای آنها. جالب توجه است که او در این مسیر همۀ ابعاد مسئله را زیر و رو میکند – حتی ابعاد غیر فلسفی را – تا مسائل حلناشده «ایضاح» شود – یعنی تبیینی در قالب قیاس برای آن یافت شود. عملاً در این مرحلۀ متقدم، حل مسائل راه اصلی و اجتناب ناپذیر ابن سینا برای فلسفهورزی مینماید.
متن کامل مقاله را اینجا بخوانید.
ایرانشهر امروز، سال اول، شماره دوم، تیر - مرداد ۱۳۹۵
کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید