سقوط جده توسط "ابن سعود" و پایان حكومت خاندان هاشمی (1925م)

بعد از فرونشستن قیام وهابیان در نیمه نخست قرن نوزدهم، این گروه در طول قرن نوزده هماره به تحریك دیگران علیه دولت عثمانی مشغول بودند. در اوائل قرن بیستم، عبدالعزیز ابن عبدالرحمان ابن سعود به عنوان رئیس یكی از قبایل حجاز تصمیم به تسخیر بخش‏هایى از مناطق تحت حاكمیت عثمانی گرفت كه به نظر وی، سرزمین‏های غصب شده بودند. بر این اساس وی در سال 1906م بعد از تصرف ریاض، خود را رئیس آن منطقه خواند و در نتیجه، حاكمان عثمانی، منطقه احساء در شرق عربستان را به وی واگذار كردند. وی سپس دامنه تصرفات خود را گسترش داد. در سال 1924م شریف حسین، امیر مكه، كه از خاندان هاشمی بود، خود را خلیفه نامید و عبدالعزیز نیز به بهانه غصب عنوانْ، به نبرد با وی برخاست و توانست در این راه، مقامات محلی و روحانیون وهابی را با خود همراه سازد. در نتیجه در 23 دسامبر 1925م، خاندانِ هاشمی تسلیم شدند و در 8 ژانویه 1926م عبدالعزیز خود را پادشاه حجاز نامید. این امر مقدمه‏ای شد تا در 18 سپتامبر 1932 كشور پادشاهی عربستان سعودی شكل گیرد.