شاهنامه هاتفی خَرجِردی

منظومه مختصر شاهنامه هاتفی خرجردی به تصحیح و اهتمام سید علی آل داود انتشار یافت.
به گزارش مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، این مثنوی در احوال و کارهای شاه اسماعیل صفوی و نیاکان اوست که آن را عبدالله هاتفی خرجردی (در گذشت سال 927 ق) خواهرزاده جامی و از شاعران برجسته اواخر عصر تیموری به رشته نظم در آورده است.
هاتفی پیش از آن سرودن خمسه ای را آغاز کرده بود و چهار مثنوی آنرا با نام های: لیلی و مجنون، هفت منظر، شیرین و خسرو و تیمور نامه ساخته بود که شاه اسماعیل به وی دستور داد منظومه آخر را در احوال او بسراید، هاتفی جمعاً 1137 بیت این مثنوی را تا هنگام مرگ سرود و توفیق انجام آنرا پیدا نکرد. مصحح بر اساس نسخه موجود در کتابخانه ملی روسیه این متن را آماده ساخته و مقدمه ای بر آن نگاشته است. این کتاب به همت فرهنگستان زبان و ادب فارسی در شهریور 87 انتشار یافته است.