<اندیشه سیاسی> به چه کار می‌آید؟

جلد نخست کتاب «فراسوی رنج و رویا: روایتی دلالتی و پارادایمی از تفکر سیاسی» نوشته دکتر عباس منوچهری، استاد تمام علوم‌سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، اخیراً از سوی انتشارات مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم‌انسانی و پژوهشکده تاریخ اسلام روانه بازار نشر شده است. 27 بهمن‌ماه به همت پژوهشکده تاریخ اسلام و با حضور مؤلف، نشستی برای نقد و بررسی این کتاب برگزار شد و دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی نیز کوشید تا به بیان تأملات خود در ارتباط با کتاب منوچهری همت گمارد.



 

احمد قربانی: جلد نخست کتاب «فراسوی رنج و رویا: روایتی دلالتی و پارادایمی از تفکر سیاسی» نوشته دکتر عباس منوچهری، استاد تمام علوم‌سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، اخیراً از سوی انتشارات مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم‌انسانی و پژوهشکده تاریخ اسلام روانه بازار نشر شده است. 27 بهمن‌ماه به همت پژوهشکده تاریخ اسلام و با حضور مؤلف، نشستی برای نقد و بررسی این کتاب برگزار شد و دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی نیز کوشید تا به بیان تأملات خود در ارتباط با کتاب منوچهری همت گمارد.
منوچهری در ابتدای این نشست تأکید کرد که کار نگارش این اثر بیش از بیست سال است که شروع شده و هدف از نگارش آن، پاسخ به این پرسش بود که چه تعابیر و تعاریفی از اندیشه سیاسی و مفاهیم آن وجود دارد و اساساً اندیشه سیاسی و علم سیاست به چه کاری می‌آید؟
وی با بیان اینکه این کتاب، بارها به مرحله چاپ رسید اما منتشر نشد، گفت: «از آنجا که من از انتشار کتاب ناامید شده بودم از سال ٨٩ مطالب را به صورت پاورقی در یکی از روزنامه‌ها منتشر کردم. تا اینکه دوستان پژوهشگر در پژوهشکده که این پاورقی‌ها را خوانده بودند، تماس گرفتند و برای چاپ کتاب ابراز تمایل کردند. بعد از نشست‌هایی که برای نقد و بررسی این اثر پژوهشی برگزار شد، تصمیم گرفتم که مقدمه‌ای برای آن تألیف کنم. نگارش این مقدمه چهار سال به طول انجامید و در نهایت، به‌عنوان جلد اول کتاب منتشر شد.»
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی، استاد علوم‌سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، کتاب عباس منوچهری را کاری فراتر از مرور اندیشه‌های سیاسی دانست و تأکید کرد که منوچهری در این اثر می‌کوشد تا تأمل خود را بر اندیشه‌های سیاسی ارائه کند.
 بنابراین، تئوری و ایده‌ای را دنبال می‌کند و با این ایده، سراغ متفکران و اندیشه‌های آنان می‌رود و از این جهت کار او بداهت داشته و اتفاق مثبت و مهمی است زیرا به ما می‌آموزد که به جای آموزش اندیشه‌های سیاسی کمی از بیرون به آنها نگاه کنیم و بیندیشیم.
به زعم او، شاید تنها نقص کتاب، در این نکته باشد که به اندازه کافی نمی‌تواند در مقابل دشمنان این روش (تأمل بر اندیشه‌های سیاسی) از خود دفاع کند و تأکید کرد که در مقدمه این اثر، باید معارضان و مخالفان، به جد، فراخوان شوند و نگاه متفاوت این کتاب تثبیت شود.
غلامرضا کاشی معارضان این نگاه را در سه دسته نشاند؛ به زعم او دسته اول، کسانی هستند که اندیشه سیاسی را در خدمت فلسفه می‌دانند. دسته دوم، آنها که بیش از حد فلسفه سیاسی را انضمامی، دم‌دستی و ملموس می‌پندارند و سرانجام، آنها که از تفاوت میان فلسفه سیاسی و ایدئولوژی پرسش می‌کنند.وی در ارتباط با مورد سوم چنین توضیح داد که به نظر می‌رسد در پس ذهن مؤلف، نوعی انگاره تئوری رهایی‌ بخش از اندیشه سیاسی وجود دارد. البته این موضع اشکالی ندارد؛ مارکوزه هم چنین  می‌کند؛ بساط اندیشه سیاسی را برمی‌چیند. اما اگر منوچهری به چنین موضوعی باور دارد، باید در برابر مخالفان این دیدگاه، از انگاره خود دفاع کرد.

منبع: ایران