سلجوقنامه، تاريخ سلسله سلجوقيان در ايران از ابتداي حكومت طغرل خان سوم فرزند ارسلان است كه حكومت وي از 571 تا 589 هجري ( 1194-1175 م) ادامه داشت، و در سال 573 جهت ارائه به دربار پادشاه جوان نوشته شد...
![]()
سلجوقنامه، تاريخ سلسله سلجوقيان در ايران از ابتداي حكومت طغرل خان سوم فرزند ارسلان است كه حكومت وي از 571 تا 589 هجري ( 1194-1175 م) ادامه داشت، و در سال 573 جهت ارائه به دربار پادشاه جوان نوشته شد...
در مورد نويسنده اين كتاب- ظهير الدين نيشابوري- اطلاعات زيادي در دست نيست.جز اينكه گفته ميشود وي معلم سلطان ارسلان و شخصي به نام مسعود بوده است.
سلجوقنامه اگر چه خلاصه و گاهي نادرست است، به دليل اينكه مهم ترين منبع موجود فارسي همعصر سلجوقيان و در مورد تاريخ آن سلسله بوده است مورد توجه مي باشد. اين كتاب بسيار ساده و جذاب نوشته شده است و وقايع نگاران زيادي اين كتاب را پايه نظريات خود در مورد اين دوره قرار داده اند.
بر روي نسخه، عنوان يا نام نويسنده نوشته نشده، اما با توجه به اينكه به طغرل سوم اهدا شده و از اشاراتي كه توسط راوندي، ابولقاسم قاشاني و حافظ ابرو شده است در مورد شناسايي اين نسخه ترديد وجود ندارد. در مقايسه اين نسخه با كتابهاي تاريخي ديگر در مورد اين دوره، معلوم شد كه تعدادي از آنان كه از مهمترينشان كتابهاي راوندي، رشيدالدين فضل الله و ابولقاسم قاشاني است بسياري از بخشهاي كتابهاي خود را از اين كتاب با كمي تغييرات يا گاهي بدون هيچ تغييري نقل كرده اند.
سلجوقنامه براي اولين بار توسط دكتر الكساندر مورتن تصحيح شده و با حمايت مؤسسه گيب از سوي انتشارات بريل در سال 2004 در انگلستان به چاپ رسيده است و اكنون با كسب موافقت از مصحح و انتشارات بريل با ترجمه مقدمه دكتر مورتن به فارسي در مركز پژوهشي ميراث مكتوب در دست چاپ ميباشد.
منبع: میراث مکتوب