کردوانی با عشق به جغرافیا کار می‌کند
|۱۱:۴۶,۱۳۹۸/۱۱/۵| بازدید : 76 بار

 

حسن بلخاری، رییس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در مراسم بزرگداشت استاد پرویز کردوانی، افزود: استادی چون پرویز کردوانی با عشقی وافر در این حوزه کار می‌کند و قدم برمی دارد و البته این نکته هم مهم است که فرد عاشق در محیط عاشقی شاداب‌تر می‌شود و این شادابی همواره در سلوک این استاد بزرگوار هویداست. آن کس که عاشق شغلش باشد کاروان بشر را به پیش خواهد برد، فضای دانش با غفلت پیش نمی‌رود و این فضای عشق است که کارها را ممکن می‌کند، به ویژه کویر که استاد در آن قلم زده است.

 

وی افزود: پشت همه کارهای بزرگ عالم، عاشقی نهفته است و هرکه عاشق حرفه خودش باشد مرزهای دانش را پیش می‌برد، چون فضای سخت دانش با امر تکلیفی پیش نمی‌رود و انسان باید عاشق باشد و این عشق است که کارهای ناممکن را ممکن می‌کند.

بلخاری ادامه داد: در عرفان و معرفت ما، امر به عاشقی می‌شود نه عاقلی که البته این عاشقی نقطه مقابل معرفت و عقل نیست، بلکه این علائم خرد و عشق است که کار را پیش می‌برد.

این استاد فلسفه، تاکید کرد: وقتی در اشعار مولانا و در بحث معرفت به عشق تاکید می‌شود، از این روست که عاشقی ناممکن را ممکن می‌کند؛ به‌ خصوص در عرصه خاک و کویر که حقیقتا به لحاظ مشقات سفر و مقتضیات آن، دانش سخت و دشواری است.

رییس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی افزود: نمای بیرونی جلسات انجمن آثار و مفاخر فرهنگی این‌گونه به نظر می‌رسد که دراین مجموعه فرهنگی، صرفا استادان حوزه حکمت و فلسفه و ادبیات قدردانی می‌شوند اما امروز ما بزرگداشت دکتر پرویز کردوانی را که چهره ماندگار جغرافیا است، داریم.

وی افزود: اما چرا باید مصداق و شمول فرهنگ را گسترده‌تر از علوم انسانی بدانیم؟ برای بیان وسعت دایره فرهنگ باید گفت که افلاطون در مشهورترین اثرش، جمهوری و در کتاب هفتم این اثر بیان می‌کند که نخستین بحث در معرفت بشری، تقسیم بندی علوم است، او امور محسوس را از معقول جدا می‌کند و بر این بنیاد از علوم معقول و البته از طبیعیات سخن می‌گوید، پس اولین تقسیم بندی در علوم از اوست.

بلخاری ادامه داد: اما ارسطو به‌ عنوان معلم اول و شاگرد افلاطون، به صورت کلاسیک و آکادمیک علوم را دسته بندی می‌کند، چون کار معلم طبقه بندی علوم است و تا علوم تبویب نشوند، قابلیت ترویج نمی‌یابند؛ دراین راستا ارسطو حکمت یا سوفیا را به نظری و عملی تقسیم بندی می‌کند و در حقیقت دایره اندیشه و حکمت را فراخ می‌گیرد و ما در نهضت ترجمه این تقسیم بندی را پذیرفتیم و در اندیشه اسلامی، فارابی به‌ عنوان معلم دوم دایره علوم را با پذیرش تقسیم بندی ارسطویی گسترش داد.

وی اضافه کرد: بر این بنیاد ما در اندیشه ایرانی - اسلامی و در بیان شمول عرصه فرهنگ، تقسیم بندی یونانی و ایرانی را توامان در نظر می گیریم، از این رو جغرافیا هم بحثی انکارناپذیر در فرهنگ ما است، به همین جهت است که توجه به جغرافیا و پاسداشت چهره ممتاز این عرصه در ایران نیز در فعالیت‌های انجمن آثار و مفاخر فرهنگی قرار می‌گیرد.

رییس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، گفت: خصلت مهم استاد کردوانی عاشقی است که در نوع خود فوق‌العاده است و به همین جهت است که ایشان اعتبار بالایی در ایران و جهان دارد.

 

کردوانی انسانی وظیفه شناس است

احمدرضا خضری، استاد گروه تاریخ و تمدن ملل دانشگاه تهران با بیان خاطراتی از پرویز کردوانی گفت: من به عنوان یک همکار و دوست در خدمت کردوانی بوده‌ام و امروز به نیابت از هیات رییسه دانشگاه تهران به این بزرگداشت آمده‌ام. کردوانی  از مراسم نکوداشت بی‌نیاز است و این ماییم که دین خود را به او ادا می‌کنیم.

وی با اشاره به سال‌های تحصیل کردوانی اضافه کرد: کردوانی انسانی وظیفه‌شناس است که در کنار کار علمی کم‌فروشی نمی‌کند چون کم‌فروشی در هر کاری ممکن است، او در کار علم معامله نکرد چون علم معامله‌بردار نیست. دانشگاه در برابر مسائل جامعه مسوول است و دانشگاه تهران امروز به این مسوولیت می‌پردازد.

خضری افزود: بخش زیادی از زندگی کردوانی در کویر گذشته است؛ چون به کارش عشق می‌ورزد. او فردی حساس است که مشکلات اجتماعی را با دقت دنبال می‌کند، او یک وطن دوست واقعی است. او بنیان‌گذار کویرشناسی مدرن است. کردوانی پژوهش‌هایی در حوزه آب و خاک کرده که بی‌نظیر است. موضوعاتی که امروز می‌بینیم طلای ناب است. عشق به کاری که در او وجود دارد یکی از نشانه‌های عاشق زنده است. عشق است که موجب شادی انسان می‌شود.

 

دغدغه کردوانی کویر است

قاسم عزیزی، عضو هیات علمی دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران و دانشجوی سابق پرویز کردوانی درباره او گفت: کردوانی با ما مانند یک پدر برخورد می‌کرد. او یکی از بزرگترین استادان شناخته شده در رشته جغرافیا است. مهم‌ترین دلیل شهرت او این است که سرتاسر وجود استاد سرشار از عشق به کار است.

 

عزیزی افزود: او در یک محیط بیابانی به دنیا آمده و همواره به تحقیق در زمینه بیابان‌ها و کویر ایران پرداخته است. کردوانی در مسائل علمی حساسیت بالایی دارد و در زمینه کویرشناسی اظهار نظرهای زیادی کرده است.

این استاد جغرافیا ادامه داد: نگاه مساله‌ محور استاد به نگاه مدیریتی او برمی‌گردد که از دوران جوانی داشته است. مسائل محیطی کشور برای او همیشه دغدغه است. بسیاری از همکاران ما دغدغه نوشتن مقالات  ISI دارند، اما دغدغه دکتر کردوانی کویر، بیابان، مردم و مشکلات آن‌هاست و هرگز به فکر مدارج علمی نبوده است.

وی اضافه کرد: متاسفانه امروز با مسائلی مانند سیل و زلزله مواجه هستیم اما جامعه به متخصصین مراجعه نمی‌کند. کردوانی بدون توقع این پوسته را پاره کرده است و درباره کویر و بیابان‌های ایران نظراتی را مطرح می‌کند که پشتکار او در این زمینه ستودنی است.

 

هدف کردوانی، هدفی قابل رویت است

فریده گلبو، داستان‌نویس، پژوهشگر و همسر پرویز کردوانی، گفت: افرادی که زندگی اجتماعی خاصی دارند این زندگی بر روند زندگی خصوصی آن‌ها تاثیرگذار است. در این فضا قوی‌ترین عنصری است که در ذهن همه ماست زمان است که حرکت می‌کند. هدف کردوانی، هدفی قابل رویت است. او در حوزه علم خودش سعی کرد ناهنجارهایی که دست‌اندرکاران انجام می‌دهند کشف کند، به خودآگاهی برسد و در راه حل آن بکوشد. آن قدر پافشاری می‌کند که در یک هدف موفق شود و به سراغ هدف دیگری برود.

گلبو در پایان گفت: من از مجموعه رفتار او تاثیر پذیرفتم و وقتی پیش می‌رود با صلابت پیش‌ می‌رود و به عوالم دیگر توجه ندارد.

در پایان مراسم لوح تقدیر انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و مدال سیمین دانشگاه تهران به پرویز کردوانی اهدا شد.

 

مراسم بزرگداشت  پرویز کردوانی، استاد دانشگاه تهران و کویرشناس و چهره ماندگار در عرصه جغرافیا، شامگاه چهارشنبه دوم بهمن‌ماه در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار شد.‌

 

پرویز کردوانی متولد ۱۳۱۰ شمسی در روستای مندولک گرمسار است. او تحصیلات ابتدایی را در دبستان داراب ریکان و دوره متوسطه را تا کلاس ۹ در دبیرستان آفتاب گرمسار گذراند. دیپلمش را از دبیرستان رازی تهران (مدرسه فرانسوی‌ها) گرفت و پس از پایان تحصیلات متوسطه برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و مقاطع تحصیلی را تا مقطع دکترای رشته عمران کویر (سال ۱۳۴۵) طی کرد.

 

او پس از بازگشت به ایران به‌ عنوان اولین عضو هیات‌ علمی دانشکده تازه‌ تاسیس کشاورزی ارومیه، مشغول به خدمت شد. پس از ۲ سال تدریس در این دانشکده در سال ۱۳۴۷ شمسی به گروه آموزشی جغرافیای دانشگاه تهران انتقال پیدا کرد و در همین سال‌ها مطالعه میدانی خود روی مناطق کویری ایران را با جدیت فراوان پی گرفت.

کویر (نمکزار) بزرگ مرکزی ایران و مناطق همجوار آن، جغرافیای خاک‌ها، حفاظت خاک، اکوسیستم‌های طبیعی، اکوسیستم‌های آبی، آب‌های شور، آبهای سطحی و زیرزمینی، ژئوهیدرولوژی، مراتع ایران، مناطق خشک، ویژگی های اقلیمی، علل خشکی، مسائل آب، خشکسالی و راه‌های مقابله با آن در ایران و دانشنامه‌ای تاریخی و ادبی در حوزه جغرافیای شهری و ریشه‌های تاریخی شهرها از جمله آثار و تالیفات این استاد با سابقه دانشگاه تهران است.

منبع: ایرنا

برچسب ها :


اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما