برگی از تاریخ سلاح در ایران / ابراهیم پورداود
|۱۰:۲۰,۱۳۹۸/۹/۵| بازدید : 57 بار

 

در سالهای 1345 – 1346 برخی از زین ابزارها را یاد کردم اینک درین گفتار از فلاخن که یکی از ابزارهای جنگی باستانی است یاد می گردد.

آنچنان که مردمان روزگاران پیشین، از سنگ، ابزارهای زندگی خود را می ساختند، همین سنگ نزد آنان، ابزاری بوده از برای شکار و پیکار. ناگزیر این سنگ کلوخی بوده نتراشیده که با دست پرتاب می شده، رفته رفته تراشیده و پرداخته شده، از آن گروهه (غلوله =گلوله) ساختند و بسا هم به جای گروهۀ سنگی، گروهۀ سربی فراهم کردند. برای اینکه این گروهه دورتر رود و کارسازتر شود، آن را در میان تسمۀ چرمی یا بافته ای همانند کیسه که از موی و پشم ساخته می شده، می نهادند و از دو سوی آن، دو ریسمان پیوسته، چند بار بگرد سر می گردانیدند و در هنگام آن گردش های تند، یک سر ریسمان را رها می کردند، این چنین آن گروهه به آماجگاه دورتر می رسید، بنشان رسیدن و کارساز آمدن آن بسته به نیروی بازوی سنگ انداز و ورزیدگی و چالاکی وی بود....

بررسی های تاریخی، شمارۀ 1، سال سوم

دریافت مقاله

 

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما