غزالی و مآخذ صوفیانه او / نصرالله پورجوادی
|۱۳:۳۴,۱۳۹۸/۵/۱۳| بازدید : 118 بار

 

ابوحامد محمد غزالی یکی از بزرگترین نویسندگان عالم اسلام است و بزرگترین و مهمترین اثر او نیز احیاء علوم الدین است. دربارۀ این اثر گفته اند که اگر همۀ کتابهای عالم اسلام از میان می رفت و فقط احیاء باقی می ماند ، با داشتن این کتاب گویی چیزی از دست نرفته بود. این اثر حاصل دوران پختگی فکری و روحی ابوحامد است، و نوشتن آن را مؤلف پس از انقلاب روحی خود و روی آوردن به تصوف در سال 488 و در دورانی که در شام و قدس در عزلت به سر می برده آغاز کرده است. اگرچه احیاء یک کتاب صوفیانه محض نیست، مطالب آن تا حدود زیادی جنبه صوفیانه دارد و غزالی در نوشتن آن از آثار صوفیان پیشین استفاده کرده است.

معارف 1379 شماره 51

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما