لالایی؛ ستایش همسر یا مردستیزی؟ / زهرا محمدحسنی صغیری
|۱۵:۴۲,۱۳۹۸/۴/۱۹| بازدید : 106 بار

 

 

چکیده: لالایی از انواع مهم ادب شفاهی به شمار می رود که بسیاری از مسائل اجتماعی در آن بازتاب یافته است. لالایی ها بارزترین گونه ادبیات زنانه و نشانه حضور زنان در ادبیات هستند، بنابراین اهمین ویژه ای در شناخت شخصیت زن، جایگاه او در خانواده و نیز دیدگاه زن نسبت به دنیای اطراف دارند. این ترانه ها، تحت تاثیر عوامل مختلف اجتماعی و جغرافیایی، مضامین متنوعی دارند؛ عشق، فرزندداری، گلایه از سفر و ابراز دلتنگی، دعا و خیرخواهی، استقبال از پدر و تکریم شخصیت پدرکه از جمله این مضامین است. در لالایی ها حضور مرد به عنوان همسر، مهمترین مسئله ای است که پژوهشگران، پس از مضامینی که حول محور شخصیت کودک می گردد، به آن پرداخته اند.

دیدگاه معمول در زمینه پژوهش بر روی لالایی ها، رنجش های حاصل از ظلم و بی وفایی شوهران را نشان می دهد که این رنجش ها را با آهنگی غمگین بر سر گهواره کودکان آواز می کنند. این مقاله، با روش تحلیل مضمون، حدود 750 لالایی از منابع مختلف را بررسی نموده و بر خلاف دیدگاه مذکور به این نتیجه رسیده است که زنان لالایی خوان، همواره با ستایش شخصیت مرد، دلتنگ شدن در نبودنش و خواندن دعای خیر پشت سرش، عشق خود را به همسر نشان داده اند و به بزرگداشت شخصیت او در ذهن کودک پرداخته اند.

منبع: فصلنامه فرهنگ مردم، شماره 53 و 54، تابستان و پاییز 1397

دریافت مقاله

برچسب ها :


اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما