برچسب : جوانمردی

جوانمردی و فتوت / دکتر محمد استعلامی – بخش سوم و پایانی | ۸:۱۰,۱۳۹۸/۹/۱۳|

مراسم کمربستن یا شَدّ پس از چهل روز خدمت در تکیه یا لنگر جوانمردان صورت می‌گیرد و در آن، فرزند باید آب نمکی را که بسیار شور است، بنوشد و توجیه نوشیدن آب نمک هم این است که شوری ضد گوارایی است و سالک راه جوانمردان باید نشان دهد که برای تحمل بار مجاهدت، توانایی و بردباری دارد و نیز حق نمک و محبت پیر و یاران را همیشه خواهد شناخت.

جوانمردی و فتوت / دکتر محمد استعلامی - بخش دوم | ۸:۲۶,۱۳۹۸/۹/۱۰|

از منابع قدیم که بگذریم، در مقدمة مهران افشاری بر مجموعة فتوت‌نامه‌ها و رسائل خاکساریه، خلاصة آنچه جوانمردان در رساله‌های خود آورده‌اند فراهم شده، که باز نقل تمام آن بیرون از گنجایش این مقاله است؛ اما خطوط اصلی آن خلاصه را می‌توان بازگفت که جوانمردی شامل نامجویی، شکیبایی در برابر آزار دیگران، پاکدامنی، انصاف دادن و حرف حق را تصدیق کردن، نیکوکاری و خوش‌خُلقی و خوش‌رفتاری و مهرورزی، فداکاری برای دیگران و از خودگذشتگی و ایثار و دادن حق خود به دیگری، بخشندگی و سخاوت، میهمان‌نوازی بی‌تکلف که میهمان را شرمنده نکند، نادیده‌گرفتن خطای دیگران، وفاداری و وفای به عهد و پیمان، رازداری و نیز اینکه فقر راز حق است و راز حق را بر زبان نباید آورد

جوانمردی و فتوت / دکتر محمد استعلامی - بخش اول | ۱۰:۶,۱۳۹۸/۹/۲|

جوانمرد در لغت به معنای بخشنده، بلندنظر، باگذشت و فداکار است، و در ترجمه واژه‌های عربی جواد و سخی و کریم و فتی به کار رفته؛ اما از قرن چهارم و پنجم هجری در تاریخ اجتماعی ایران، جوانمرد و جمع آن جوانمردان، به گروه خاصی اطلاق شده است که پایبند آدابی و مسئولیت‌هایی هستند و در زندگی دیگران و خاصه طبقة محروم جامعه تأثیر مثبت دارند و شهرت دیگر آنها «فتیان» و «اصحاب فتوّت» است.

تعریف‌های جوانمردی به پارسی / نصرالله پورجوادی | ۹:۹,۱۳۹۷/۸/۲۰|

پیدایش طریقه یا مذهب جوانمردی در ایران و ماهیت این طریقه هنوز به‌درستی شناخته نشده است.۱ قدیم‌ترین اسنادی که در اختیار داریم، مربوط به قرن سوم هجری است. می‌دانیم که در این قرن، در شهرهای خراسان، گروه‌هایی بودند که «جوانمرد» یا «جوامرد» خوانده می‌شدند. جوانمردان در میان کسبه و عیّاران بودند و از زاهدان و قُرّایان و مؤمنان خشک ظاهری متمایز بودند.

آداب ورود به حلقه جوان مردان / رضا براتی نایینی | ۱۲:۲۳,۱۳۹۶/۸/۱۶|

فتوت و جوان مردی، کمال مطلوب اخلاقی است که منشا آن را باید در فطرت پاک و آسمانی آدمی جست. این آیین که در ابتدا بیشتر طریق اخلاقی و عملی میان پهلوانان و عیاران بود، هنگامی که با زهد و تصوف و طریقت در آمیخت، به صورت جوان مردی معنوی و روحی جلوه گر شد.

رادمردان آسیای صغیر / دکتر سولماز قلی‌زاده مهدی خان محله | ۸:۱۷,۱۳۹۶/۲/۴|

جوان‌مردی و یاری‌رسانی از ویژگی‌های والای انسانی‌اند که در تاریخ به شکل گروه‌ها و انجمن‌ها با هدف پشتیبانی‌های مالی و حقوقی از نیازمندان به ویژه کسانی چون یتیمان، بی‌سرپرستان و درراه‌ماندگان پدیدار شده‌اند.

فردگرایانه و دیگردوستانه با نگاهی به سنت‌های جوانمردی در ایران/ مقصود فراستخواه | ۹:۳۲,۱۳۹۶/۱/۲۰|

مقایسه دو سرمشق در خاستگاه‌های اخلاقی برای كوشش‌های مدنی در گفتاری از مقصود فراستخواه

دفتری در شناخت کهن الگوی جوان و جوانمردی / محسن میهن دوست | ۸:۵۹,۱۳۹۵/۱۰/۲۸|

شاهنامه فردوسی، گنجینه ای است محتوی اصیل ترین اندیشه ها، درباره جوانمردی، جای بسی شگفت ایت که هنوز پژوهشگری به سراغ ژرف یابی درباره جوانمردی در شاهنامه نرفته است.

جوانمردی زنان* / سید مسعود رضوی | ۱۲:۳۱,۱۳۹۵/۵/۶|

اساس جوانمردی یا فتوت، بر ایثار و بخشایش است و این صفات، در وجود كسی مؤكّد نخواهد شد مگر آن كه از فضایل و خصایل اخلاقی بهره‌ای وسیع داشته باشد و نگرشی عالی و متعالی نسبت به هستی كسب كند و محبّت را همچون بزرگترین ودیعه و وامی كه به قلب انسان اهدا شده، پذیرا شود. در فتوت نامه‌ای از شهاب‌الدین عمر سهروردی، از مشاهیر عرفان و تصوف قرن هفتم هجری، در صفت جوانمردان آمده است: «هر آینده و شونده كه آید، باید كه از آنجا نصیب یابد، و فایده برگیرد، از طعام و شراب و كسوت و پاوزار و نفقت و علم و حلم و حكمت و معرفت و ادب. و علی هذا، فتوت خانه را چون در بسته باشد و خانقاه را چون مسافران و غربا و مساكین و طالب علم بیایند و در بسته بینند بی بهره مانند و نیاسایند، و از طعام و شراب و غیره فایده بر ندارند، میان فتوت خانه و خانقاه و میان خرابه چه فرق باشد؟»

آیین جوانمردی / میترا ناظمی | ۱۳:۱۸,۱۳۹۵/۳/۱۸|

فتوت یا جوانمردی جریانی است که ریشه در باورهای کهن مذهبی و منش اخلاقی ایرانیان دارد. به نظر می رسد که اصل این جریان را بتوان در اندیشه های باستانی ایران، آیین زرتشتی، جستجو کرد. این جریان در طول بیش از هشت سده ازعمر خود فراز و نشیب های فراوانی داشته است: از عیاری و راهزنی گرفته تا فتوّت سیاسی و تعاملات بین اصناف و مشاغل. از قرن دوم به بعد که فتوّت با تصوّف در می آمیزد و بسیاری از اهل فضل و فکر به آن رو می کنند فتوّت وارد مرحله جدیدی می شود، در این زمان راهزنی، دزدی و... جای خود را به ارزش های اخلاقی نیک می دهد.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما