رمز و ایما؛ اشارت نامه

رمز و ایما؛ اشارت نامه مشاهده نسخه

در حال حاضر تنها صفحات ابتدا و انتهای نسخه قابل نمایش است.

از ابوالبركات منیر لاهوری بن عبدالمجید (1019-1054ق/ 1610-1644م).
مثنوی است ادبی - عرفانی، كه در 1051ق/2-1641م سروده است. و خود بدان نام صریحی نداده است. در «مناجات» خود از خداوند می‏خواهد كه توانایی «رمز و ایما» به او بدهد. و جای دیگر گوید: نوشتم بسكه وصف زلف و كاكل/ قلم شد در كف من شاخ سنبل/ چو كلكم این «اشارت نامه» بنوشت/ به باغ صفحه تخم شعله را كشت. در پیرامون 400 بیت است.
با سربندهای: مناجات، نگار عشوه ساز، وصف می، شب سیاه خطاب به معشوق، انتظار یار... وصف زلف و كاكل.
 آغاز:   الهی بهر درس «رمز وایما»/ زبان چشم ما را ساز گویا.
انجام:   چو مرغان چمن تا كی خروشی/ زبان را... خموشی.
منابع دیگر:   مشترك، 843/7؛ اعلام، 2375/3؛ روز روشن، 774؛ تذكرۀ شعرای كشمیر،1464/3-1546، 1476 «رمز و ایما»؛ نوشاهی، كراچی، انجمن، 145 «اشارت نامه».
(4)313،   نستعلیق پخته، سدۀ 11ق. (گ 38-51)، در «كلیات» او. 
شمث‍ 316082
اصل نسخه:   گنج‌بخش، ش 1123 (گنج، 1552/3).

خرید فایل اسکن

اشتراک گذاری:

مشخصات

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: