دیوان کشوری مشاهده نسخه

در حال حاضر تنها صفحات ابتدا و انتهای نسخه قابل نمایش است.

از سراینده‌ای با تخلص «كشوری»، با یادداشتی در ص.ع. كه می‏گوید: از شعرای دربار سلطان یعقوب آق قوینلو بوده و نسخه‏ اش منحصر است.
پس بایستی كشوری رودباری قزوینی سدۀ 10ق باشد (نسخه‏ ها، 2491/3). در آن آمده: پناه سلطنت یعقوب خان آن شاه دریا دل / كه طوق طاعت او حلقۀ گوش است شاهان را. چند تخلص او:
چو «كشوری» به وفای تو جان دهد آخر
سگی كه بوی كند روزی استخوان مرا
عروس دهر را عاشق مشو ای «كشوری» زان رو/ كه این گل در قفس دارد چو تو بلبل هزاران را. ای «كشوری» اندوه و غم باشد از آن شیرین صنم/ چون پادشاهی مغتنم اندك خوش و بسیار خوش. و واپسین تخلص: همت نگر كه «كشوری» از زهد پا كشید / و اكنون پیاله می‌كشد و، می‌كشد سبو.
غزلها به ترتیب الفبایی است، سپس تخمیس، مربع، مشاعره.
در آغاز مشاعره دیباچه ‏ای است به نثر. در آن گوید: در مجلس سلطان بن السلطان ملك شمس‌الدین محمد بن ابراهیم خان مجلس مشاعره بر پا بود. شهزاده از من خواست از هر حرفی پنج بیت گرد آورم و من این بیتها را گرد آوردم.
منابع دیگر:   نسخه‏ ها، 2491/3، همانجا 2229/9؛ ذریعه (3)911/9 «دیوان كشوری رودباری».
72،   نستعلیق خوش، سدۀ 11ق. آغاز افتاده: با سگان او بگو حال زار من ای رفیق/ مردنم نزدیك شد، آگاه كن احباب را، انجام: وه، وه، چه خوش بود كه نمایی رخ از نقاب / تا «كشوری» خسته، دهد دیده را جلا، 101 گ، 11 س. (عكس).     شمث‍ 317689
اصل نسخه:   دانشگاه، ش 4289 و فیلم آن همانجا (دانشگاه، 3258/13؛ فیلم‌ها، 304/3 نمایه؟). 

خرید فایل اسکن

اشتراک گذاری:

مشخصات

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: