دیباچۀ شاهنامه مشاهده نسخه

در حال حاضر تنها صفحات ابتدا و انتهای نسخه قابل نمایش است.

از حمزه بن محمد خان هرندی اصفهانی، سدۀ 10-11ق. در دیباچه می‏گوید در جوانی به گردآوری سروده‏ های پیشینیان می‏ پرداخت. و در تصحیح هر دیوان خوض می ‏كرد، خصوصاً در تصحیح و تتبع «شاهنامه» و ناگزیر شد به احوال حكیم فردوسی و رفتار محمود با ایشان بپردازد. از این روی «همت به جمع نسخ متعدد شاهنامه و كتابهای مُعِینْ» گمارد. و بدینجا رسید كه آنچه در سبب سرودن شاهنامه و در پیوند حكیم با محمود گفته شده درست نیست. و به نگارش این «دیباچه» پرداخت و پیشكش سلطان محمد قطبشاه (989-1020ق) كرد. 
در 1 «مقدمه» و 4 «فصل» و 1 «خاتمه»: مقدمه در مدت عمر عالم و آدم و اختلاف سیر. فصل 1. فراهم آوردن كتاب شاهنامه و ذكر بعضی از اشراف عجم، 2. در حال فردوسی و به نظم مشغول شدن و تحقیق مدت آن پیش از ظهور سلطان (محمود)، 3. بقایای حال فردوسی و ایام سلطنت محمود و اتمام شاهنامه و رفتن به خدمت سلطان و سوانحی كه روی نمود، 4. در ذكر طبقات اربع ملوك عجم بر سبیل اجمال. خاتمه در حال سلطان محمود. (عكس).
آغاز:   سپاس بیقیاس افزون از گردش روزگار و ستایش بیرون از كران و شمار خداوندی را...
انجام:   چون این رساله به وقت بهار و شكار كه ایام عیش و شادمانی و سبب نشاط و كامرانی بود رسید، ختم بر آن  نمودیم. والله اعلم بالصواب، و الیه المرجع و المآب.
(5)34،   نستعلیق تحریری پخته، میرعلی اكبر بن میر محمد محسن زكی حسین طالقانی، ساكن محمدآباد بیدر، پنجشنبه 2 صفر 1218ق. (گ 49 رـ62 پ، سپس کناره). (عكس).     شمث‍ 141392
اصل نسخه:   ملك، ش 4341 (ملك، 357/7).
 

خرید فایل اسکن

اشتراک گذاری:

مشخصات

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: