زبدة الاسرار و خلاصة الاذکار

زبدة الاسرار و خلاصة الاذکار مشاهده نسخه

در حال حاضر تنها صفحات ابتدا و انتهای نسخه قابل نمایش است.

از خواجه محمد بن محمود دهدار شیرازی، متخلص به عیانی (د 1016ق/1608م). و تخلص خود «عیانی» را چند جای این کار خود آورده است.
جفر است به نظم و بندهایی بلند به نثر، آغاز می‌کند به: حمد، نعت، «فی مدح السلطان الاعظم شاه اسماعیل بردالله مضجعه» [905-930ق]، مخصتری از دلایل اوضاع (در اینجا می‌گوید: این کمینه «عیانی» از این راز ـ دیده‌ام اندکی به سال دراز)، سبب تألیف (در اینجا می‌گوید به خواهش «نیک مردی ز مردمان عراق»... «در دو هفته نمودم این تألیف»، سپس ابتدای سخن، تنبیه سایل، حروف بیوت کواکب، تقسیم کواکب... می‌رسد به: مناجات و خاتمه.
در مآخذ در دسترس از نسخۀ دیگر آن نشانی بدست نیامد.
آغاز:   
فتح این نسخۀ همایون فال
شد به نام میهن متعال
آنکه قاضی اهل حاجات است
عالم السر و الخفیّات است
انجام:   
عفو کن از وی آنچه کرده بکار
مکنش بر جزای کار آزار
خلعت عفو لطف فرمایش
در مقامات قرب ده جایش
منابع دیگر:   اعلام، 2081/3؛ مشترک، 6/1«الف انسانیت»؛ نفیسی، 397/1، همانجا، 807/2: که دربارۀ دهدار سخنی دارد؛ ذریعه، 777/9؛ مشار، مؤلفین، 791/5؛ ذریعه، 12/ 18 «زبدة الاسرار و خلاصة الاذکار»: از سید محمدهاشم بهبهانی در علم حروف و طلسمات، که جز این است؛ مرعشی، 35/20ش (2)3631 «اسرار الحروف».
(4)1926،   نسخ خوش، بی‌نام، بی‌تاریخ، سدۀ 12-13ق (ص 120-245).
شمث‍ 252151

 

خرید فایل اسکن

اشتراک گذاری:

مشخصات

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: