اخبار

متن زیر مصاحبه مفصل با سیاوش جمادی است که به دلیل حجم بسیار زیاد آن بخش اندکی از آن در نشریه فرهنگ امروز منتشر شده است. سیاوش جمادی در این مصاحبه مفصل از فلسفه سخن گفت و از تاریخ. از ایران سخن گفت و از جهان. از سنت سخن گفت و از مدرنیته. از مردم سخن گفت و از حاکمان و اینکه چگونه ایرانیان با مشروطه نیم بند تلاش کردند با الگوپذیری از غرب از سرنوشت تاریخی خود فاصله بگیرند. او همچنین از چرایی ناکامی ما برای ایجاد آنچه که در غرب دموکراسی نامیده می شود سخن گفت. آنچه که این مصاحبه را مهم جلوه می دهد تلفیق تاریخ و فلسفه در رسیدن به یک پاسخ مطلوب است. مطلب زیر بخش پنجم این مصاحبه است.

هنر اسلامی، هنر تمدن بر مبنای مذهب اسلامی است. علاوه بر این، نه تنها مربوط به منطقه یا گروه خاصی نیست، بلکه ترکیبی از تمدن ها و شرایط تاریخی مختلفی است که تحت عنوان دیدگاه اسلامی توصیف شده اند. احتمالاً تمدن عرب مهم تر است. اگرچه عرب ها هنر اندکی دارند حتی آن زمان هم هنر اسلامی با خصوصیات روحانی را گسترش دادند.

آنچه در پی می‌‌آید، روایت فشرده‌ای است از چند نوشته از همین قلم پیرامون همین موضوع که در جاهای مختلف به چاپ رسیده‌اند و هر یک از اینان بر جنبۀ متفاوتی از موضوع تکیه داشته است. هدف مشترک در این نوشته‌ها برجسته‌ساختن میزانی از نبوغ ادبی حافظ است که بیش از هفتصد سال پیش به او امکان داده است تقریباً همسان با دیدی رایج در اروپای قرن بیستم به شعر و زبان بنگرد. به عبارت دیگر، به‌رغم فاصلۀ زمانی و مکانی و فرهنگی میان این دو، ویژگی‌هایی در برخی از غزلهای حافظ و آثار شاعران معروف به «مدرنیست»، مانند تی.اس٫الیوت، به چشم می‌خورد که از نگاه زیبایی‌شناسانۀ یگانه‌ای پرده برمی‌گیرند.

نظر گاندی دربارۀ آموزش و پرورش در هند جدید نظری بت‌شکنانه بود. او در دیدگاه‌های خود چنان انقلابی بود که تأکید می‌کرد حتی مؤسسات آموزشی رسمی برچیده شوند و حتی یک بار گفت: خطای وهم‌آلودی خواهد بود اگر بپنداریم که علم تنها از راه رفتن به مدرسه و دانشگاه‌ به دست می‌آید

استاد «محمد یگانه»، خواننده و نوازنده موسیقی مقامی، متولد مردادماه ۱۳۳۰ در شهر قوچان است. به گفته خودش، بخشی‌گری چهار نسل در خانواده آنها قدمت دارد. او فرزند استاد مرحوم «حاج حسین یگانه» بخشی بزرگ شمال خراسان است. یگانه، دوتارنوازی و آوازخوانی را از پدر آموخته است. او همچنین نزد استادان بزرگی مثل مرحوم «اسماعیل ستارزاده»، «رحیم‌خان بخشی»، «غلامحسین بخشی جعفرآبادی»، «خان‌محمد قیطاغی» و «عوض بخشی» شاگردی كرده است.

دبیرسیاقی آخرین همكار مرحوم دهخدا بود كه 9 سال با این بزرگوار توفیق همكاری و همنشینی داشت. 99 سال پیش در خاندانی به دنیا آمد كه در دوره صفویه از لبنان به قزوین (كه آن ایام پایتخت صفوی بوده)، می‌آیند. وی در طولِ عمر پربركتش بیش از 120 كتاب و مقالاتی فراوان تألیف كرد.

استاد سیدمحمد دبیرسیاقی، پیشکسوت ادبیات و از شاگردان علامه دهخدا، صبح دیروز در سن ۹۹سالگی درگذشت. او که پژوهشگر، نویسنده، شاعر، مدرس ادبیات فارسی و مصحح متون کهن پارسی و از شاگردان دهخدا بود در سال‌های ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۴ در گردآوری لغت‌نامه دهخدا با علی‌اکبر دهخدا همکاری داشت و از نخستین دستیاران ایشان محسوب می‌شود.

بزرگداشت حافظ با عنوان «رند عالم‌سوز» گذری بر اندیشه‌های شاعرانه و عارفانه حافظ شیرازی در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار ‏می‌شود. این انجمن به مناسبت بیستم مهرماه، روز بزرگداشت حافظ، نشستی را با عنوان «رند عالم‌سوز»، گذری بر اندیشه‌های شاعرانه و عارفانه حافظ شیرازی با حضور علما، استادان، فرهیختگان و ‏دوستداران علم و دانش برگزار می‌کند.

آیت ‏اللَّه سید علی حجت كوه كمره ‏ای از علما و دانشمندان بزرگ و از شاگردان مرحوم آیت ‏اللَّه حاج میرزا حبیب اللَّه رشتی، فاضل ایروانی و فاضل شربیانی بود. وی پس از آن كه در نجف اشرف فارغ التحصیل شد، عازم ایران گردید و مورد تجلیل فوق‏ العاده ‏ی استاد خود، فاضل شریبانی قرار گرفت؛ به طوری كه از طرف جمعی از طلاب و بزرگان علماء نجف تا كوفه مشایعت شد و جمعی بی‏شمار به او اقتداء كرده، پشت سرش نماز خواندند.

محمد هروی در خاندانی مشهور در شهر بلخ درشمال افغانستان متولد شد، اما بیشتر عمر خود را در هرات گذراند. هروی به سبب مراتب علمی‏اش، مورد توجه امیرعلیشیر نوایی، وزیر دانشمند سلسله ‏ی گوركانیان كه به علماء احترام فراوان می‏گذاشت، قرار گرفت. مهم‏ترین اثر هروی، تاریخ رُوضَةُالصَّفا است كه تاریخ عمومی جهان را از ابتدای خلقت تا زمان خودش به نگارش در آورده است. وفات محمد هروی در هرات روی داد.